Ρετρό

Ο I.N Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης στη Γλυφάδα γιορτάζει τα 82α γενεθλιά του -ποια είναι η ιστορία του

Η Γλυφαδα των 1691 κατοίκων


Γράφει ο Ηλίας Χρηστέας

Η εκκλησία αποτελεί  χαρακτηριστικό τοπόσημο  της Γλυφάδας.

Στα τέλη της δεκαετίας ‘30, οι κάτοικοι ήταν ελάχιστοι.Κάποιοι  επισκέπτες ερχόταν εκδρομή από την Αθήνα η για να κάνουν παραθερισμό οι κάποιοι κυνηγοί γνωριζαν την μικρή αλλά και τη μεγάλη εκκλησία των Αγιων Κωνσταντινου και Ελένης, ακριβώς απέναντι….

 

Μια  βόμβα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου -και συγκεκριμένα το 1942- γκρέμισε το παλιό μικρό εκκλησάκι. Παρ’ όλα αυτά, η μεγάλη εκκλησία που απέμεινε αποπερατώθηκε και τελικά εγκαινιάστηκε μετά τον πόλεμο.

Ήδη από το 1940 είχε ιδρυθεί η Ενορία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Γλυφάδας, ενώ τα εγκαίνια έγιναν στις 16 Σεπτεμβρίου του 1945.

Ο μικρός ναός προυπηρχε του 1900 και ήταν κρυμμένος ανάμεσα σε πεύκα,

Η Γλυφαδα των 1691 κατοίκων

Απο τους 173 κατοικους του 1920 (!) στην απογραφή του 1928 η πόλη αριθμούσε πλέον 1691 μόνιμους κατοίκους…. Ήταν ταχύτατα αναπτυσσόμενη περιοχή με μόνιμες κατοικίες, ξενοδοχεία, λουτρά και κοσμικά κέντρα που εξυπηρετούσαν περισσότερο τους θερινούς παραθεριστές που έφθαναν τους 10.000.

(Τότε άρχισαν επιμέρους να διαμορφώνονται και οι πρώτοι συνοικισμοί, με βορειότερα τα «Δικηγορικά», ακολουθούσε νοτιότερα ’’πευκοδάσος” και, πέρα από αυτό, τα «Ιατρικά» που εκτείνονταν Β.Α.

Στην παραλία βρισκόταν ο συνοικισμός των Αιξωνέων και ανατολικότερα άρχιζε ο συνοικισμός των Παραθεριστών. Πέρα και από αυτόν στα ανατολικά ήταν ο συνοικισμός «Σμύρνης» που έφθανε μέχρι τη σημερινή λεωφόρο Βουλιαγμένης.

Νότια των τριών οικισμών, προς την παραλία δημιουργήθηκε μια πλαζ και ανατολικά της οι δύο συνεχόμενοι συνοικισμοί αυτοί του «Αγίου Νικολάου» και του «Πυρνάρης»

Στις 8 Ιουνίου του 1931 το Διοικητικό Συμβούλιο του εξωραϊστικού Συλλόγου κατοίκων ιδιοκτητών και παραθεριστών Πυρναρής Γλυφάδας, αποφάσισε να αρχίσει τις διαδικασίες για την ανέγερση καθεδρικού ναού, αντάξιου της τότε Κοινότητας…

Η ανέγερση όμως δεν προχωρούσε καθώς το προϊόν των εράνων και των δωρεών και των δημοτών δεν επαρκούσε … Ο θεμέλιος λίθος μπήκε το 1935 χάρη στον εφοπλιστή Αλκιβιάδη Μιχ. Τατάκη, ο οποίος ανέλαβε την πλήρη δαπάνη ανέγερσης του Ναού (είχε κάνει τάμα στους αγίους να ανεγείρει λαμπρό Ναό στην χάρη τους), στην  έκταση που παραχώρησε ο ιατρός  Αλ Βάος .

Ο Ναός αναγέρθηκε τελικά το 1940 στην εξωτερική μορφή που υπάρχει σήμερα με σχέδιο του αρχιτέκτονα Γεωργίου Δραγαζίκη. Το αρχικό σχέδιο του Ναού του αρχιτέκτονα Κίμωνα Λάσκαρη ήταν διαφορετικό και απεικόνιζε μια κλασική βυζαντινή εκκλησία. Όμως τελικά, το σχέδιο ανετέθη στον γερμανο-σπουδασμένο Γεώργιο Δραγαζίκη, ο οποίος το σχέδιο υιοθέτησε από εκκλησία της Δρέσδης.

Η μελέτη και επίβλεψε του δυσκολότατου αυτού έργου έγινε από τον πολ. μηχανικό Κων. Δίγκα.

Παρ΄ όλο ότι το εξωτερικό οικοδόμημα του Ναού τελείωσε το 1940, ο Ναός δεν λειτουργούσε καθώς δεν είχαν τελειώσει οι εσωτερικές διαρρυθμίσεις κι άλλες εργασίες. Μέχρι το χειμώνα του 1942 λειτουργούσε ο παλαιός μικρός Ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, μια πτωχή Βασιλική, δίπλα στο Δημαρχείο και απέναντι από την κεντρική είσοδο του σημερινού Ναού, όπου τώρα υπάρχει μαρμάρινη πλάκα εκεί που ήταν το Ιερό του Ναού.

Ένα βράδυ, ο παλαιός Άγιος Κωνσταντίνος εξαφανίστηκε από… τα συμμαχικα -εγγλέζικα αεροσκάφη με  7-8 επιδρομές στην πόλη εξ’αέρος, με το αιτιολογικο ότι οι  Γερμανοί κατακτητές μπορει να έκρυβαν εκει τα καθετου εφορμίσεων STUKΑS

H καταστροφική βόμβα που έπεσε πίσω από το Ιερό, ανάγκασε στη λειτουργια του νέου ναού που σώθηκε απο θαύμα καθως βομβαρδιστηκαν μεταξύ άλλων και ορισμένες οικιες διαμονης  προσφυγων ( απέναντι απο το Public – διακρίνονται στη φωτο με τον ημιτελή ναό) , που αποπερατώθηκε τελικά  το 1950.

Στον νέο Ναό μεταφέρθηκε και η παλαιότερη ολόσωμη εικόνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, η μόνη που σώθηκε από τον βομβαρδισμό.

Το εσωτερικό της εκκλησίας αφήνει τον επισκέπτη έκθαμβο καθώς αυτός περιβάλλεται από τις υπέροχες αγιογραφίες και τα ψηφιδωτά του.

Αξιομνημόνευτο είναι ότι η «Πλατυτέρα» στο Ιερό του Ναού είναι έργο του διάσημου έλληνα ζωγράφου Φώτη Κόντογλου και η πρώτη χρονικά αγιογραφία του εσωτερικού Ναού. Η περαιτέρω αγιογράφηση του Ναού υπήρξε δύσκολη και πραγματοποιήθηκε χάρη στις προσπάθειες και την επιμονή των ιερέων του και τις δωρεές των πιστών.                   Ο αξέχαστος Πατέρας Μάρκος Πουλίδης (1971)

Την αγιογράφηση ολοκλήρωσε ο αγιογράφος Ανδρέας Αβδελόπουλος (ήταν ‘’ανακάλυψη’’ του αξέχαστου Παπα-Μάρκου Πουλίδη, ο οποίος φρόντιζε από μικρή ηλικία το ναό, πριν καν χειροτονηθεί….) Ο καλλιτέχνης τελείωσε το αξιομνημόνευτο και εμπνευσμένο έργο του τον στον χρόνο ρεκόρ των έξι μηνών, το 1971.

Η πλήρης αγιογράφηση του Ναού ολοκληρώθηκε τα Χριστούγεννα του 1974 και μεγάλο μέρος της οφείλεται στις δωρεές της κας. Αμαλίας Σταμούλη-Στράτου.

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Back to top button