Στις 15 Αυγούστου 1940, η Τήνος έζησε μία από τις πιο δραματικές στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Το ιταλικό υποβρύχιο Delfino τορπίλισε το ελληνικό καταδρομικό «Έλλης», που βρισκόταν αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Τήνου, ανήμερα της γιορτής της Παναγίας.
Ανάμεσα στους ανθρώπους που έζησαν εκείνες τις στιγμές ήταν και ο ηθοποιός Γιώργος Κωνσταντίνου, τότε μόλις έξι ετών.
Χρόνια αργότερα, μέσα από το βιβλίο SHOWTIME, περιγράφει με συγκλονιστικό τρόπο όσα είδε και ένιωσε εκείνη την ημέρα.
«Ήμουν έξι χρονών. Βρεθήκαμε στην Τήνο. Δεκαπενταύγουστο.
Η μητέρα μου ήθελε να προσκυνήσει. Με πήρε μαζί της.Βρισκόμασταν στην παραλία όταν ξαφνικά ακούστηκε μια φοβερή έκρηξη.
Ο κόσμος άρχισε να τρέχει αλαφιασμένος προς το εσωτερικό του νησιού. Πανικός.Όπως τρέχαμε, ψηλά, πάνω από τα κεφάλια μας, διέσχιζαν τον ουρανό μαύρα κομμάτια σίδερο, αφήνοντας πίσω τους καπνό.
Μπήκαμε μαζί με άλλους σε μια ταβέρνα. Ο ταβερνιάρης έκλεισε τις πόρτες και μας συμβούλεψε, φοβισμένος κι αυτός, να δείξουμε ψυχραιμία.
Επόμενη εικόνα: Εγώ, καθισμένος πάνω σ’ ένα γαϊδούρι, ανηφορίζοντας ένα βουνό.Κόσμος ανεβαίνει με τα πόδια. Ακούω. Ένα καταδρομικό μας έχει τορπιλιστεί στο λιμάνι από υποβρύχιο.
Ήταν γεμάτο πυρομαχικά και υπήρχε ο φόβος μήπως ανατιναχτούν και καταστρέψουν το νησί.Από την κορυφή του χαμηλού βουνού είδα το χτυπημένο πλοίο και σα να διέκρινα στη θάλασσα ανθρώπους να κολυμπάνε για να σωθούν.
Σε λίγο το καράβι άρχισε να βουλιάζει, χωρίς να ανατιναχτεί.Ήσυχα, ήρεμα, παίρνοντας μαζί του τις όμορφες μέρες ενός ειρηνικού, ξέγνοιαστου κόσμου, που βυθιζόταν τώρα στο σκοτάδι και την απόγνωση.
Το πλοίο ήταν η ΕΛΛΗ και το ημερολόγιο έγραφε:
15 Αυγούστου 1940.»
