Η κατάσταση στο Ιράν παραμένει εξαιρετικά τεταμένη, καθώς οι μαζικές διαδηλώσεις που ξέσπασαν στα τέλη Δεκεμβρίου 2025 συνεχίζονται για 12η ημέρα και εξαπλώνονται με ταχύ ρυθμό σε ολόκληρη τη χώρα.
Αρχική αιτία των κινητοποιήσεων αποτέλεσε η βαθιά οικονομική κρίση, με χαρακτηριστικά τη ραγδαία υποτίμηση του ιρανικού νομίσματος και τον υπερπληθωρισμό που ξεπέρασε το 52%, οδηγώντας σε εκτόξευση των τιμών βασικών αγαθών και σε απόγνωση μεγάλα τμήματα του πληθυσμού.
Οι πρώτες αντιδράσεις εκδηλώθηκαν με απεργίες εμπόρων στο Μεγάλο Παζάρι της Τεχεράνης και σε άλλα σημαντικά εμπορικά κέντρα, όπου καταστήματα κατέβασαν ρολά σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την οικονομική ασφυξία και τη διάχυτη διαφθορά. Στη συνέχεια, μετά από δημόσιο κάλεσμα του εξόριστου Ρεζά Παχλαβί, γιου του τελευταίου Σάχη, χιλιάδες πολίτες κατέκλυσαν τους δρόμους της Τεχεράνης και άλλων μεγάλων πόλεων.
Τα αιτήματα των διαδηλωτών ξεπερνούν πλέον το οικονομικό επίπεδο και αποκτούν καθαρά πολιτικό χαρακτήρα. Πλήθη νέων, γυναικών, φοιτητών, εργατών, καθώς και μελών εθνοτικών μειονοτήτων, όπως Κούρδοι και Άραβες, ζητούν ριζικές πολιτικές αλλαγές και την ανατροπή του θεοκρατικού καθεστώτος. Συνθήματα όπως «Θάνατος στον δικτάτορα» (με αναφορά στον Ανώτατο Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ), «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία» και «Ρεζά Σαχ, ευλογημένη η ψυχή σου» κυριαρχούν, εκφράζοντας τόσο την οργή όσο και τη νοσταλγία για την προεπαναστατική περίοδο. Οι κινητοποιήσεις έχουν φτάσει ακόμη και σε μικρές πόλεις και αγροτικές περιοχές, όπου τέτοιες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ήταν μέχρι πρότινος σπάνιες.
Παράλληλα, η κυβέρνηση του Προέδρου Μασούντ Πεζεσκιάν έχει προχωρήσει σε εκτεταμένους περιορισμούς του διαδικτύου, προκαλώντας σχεδόν πλήρες ψηφιακό μπλακάουτ σε περιοχές όπως η Τεχεράνη, η Κερμανσάχ και η Ιλάμ. Στόχος των μέτρων είναι ο περιορισμός του συντονισμού των διαδηλωτών και της διαρροής πληροφοριών προς το εξωτερικό — τακτική που έχει εφαρμοστεί και στις εξεγέρσεις του 2019 και του 2022. Το καθεστώς αποδίδει τις αναταραχές σε «υποκίνηση ξένων δυνάμεων», κατονομάζοντας τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Οι συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και δυνάμεων ασφαλείας είναι ιδιαίτερα βίαιες και ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται καθημερινά. Σύμφωνα με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η HRANA και η Amnesty International, τουλάχιστον 36 πολίτες —ανάμεσά τους παιδιά, νέοι και γυναίκες— έχουν χάσει τη ζωή τους σε πόλεις όπως η Τεχεράνη, η Μασχάντ, η Κερμανσάχ και η Τσαχαρμαχάλ-Μπαχτιάρι. Δύο μέλη των δυνάμεων ασφαλείας έχουν επίσης σκοτωθεί, ενώ οι συλλήψεις ξεπερνούν τις 2.000. Καταγγέλλεται χρήση πραγματικών πυρών, δακρυγόνων και εκτεταμένοι ξυλοδαρμοί, ακόμη και σε τραυματίες έξω από νοσοκομεία.
Ιδιαίτερη ένταση παρατηρείται στις κουρδικές περιοχές της δυτικής χώρας, όπως η Κερμανσάχ και η Ιλάμ, όπου σημειώθηκαν σφοδρές συγκρούσεις. Διαδηλωτές έχουν καταλάβει κυβερνητικά κτίρια, έχουν καταστρέψει ή πυρπολήσει αγάλματα συμβόλων του καθεστώτος, όπως του Κασέμ Σολεϊμανί, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μετονόμασαν δρόμους σε «Οδό Τραμπ», ως ένδειξη συμβολικής αντίθεσης προς την ιρανική ηγεσία και στήριξης σε δυνάμεις που θεωρούν εχθρικές προς το καθεστώς.
