Υπόθεση «Παιδική Χαρά»: Προφυλακίστηκαν και τα δύο αρχηγικά μέλη – Τι υποστήριξε στην απολογία του ο πρόεδρος της ΜΚΟ
Προφυλακιστέοι κρίθηκαν και οι δύο φερόμενοι ως επικεφαλής της εγκληματικής ομάδας, η οποία, σύμφωνα με τη δικογραφία, χρησιμοποιούσε ως «βιτρίνα» τη ΜΚΟ «Παιδική Χαρά», αποσπώντας εκατομμύρια ευρώ από δωρεές και εράνους που προορίζονταν για παιδιά με σοβαρές ασθένειες.
Πρόκειται για τον Κώστα Φιρινίδη και τη Βασιλική Μανησιώτη. Η 35χρονη κρίθηκε προφυλακιστέα την Τρίτη 3 Νοεμβρίου, μετά την απολογία της ενώπιον της ανακρίτριας, ενώ σήμερα, Πέμπτη, τον δρόμο για τη φυλακή πήρε και ο πρόεδρος του ανθρωπιστικού σωματείου.
Κατά την απολογία του, ο Κώστας Φιρινίδης εμφανίστηκε μετανιωμένος, δηλώνοντας συντετριμμένος για όσα συνέβησαν και ζητώντας συγγνώμη από όσους επηρεάστηκαν από την υπόθεση. Επιχείρησε, μάλιστα, να αποδώσει τις πράξεις του στην εξάρτησή του από τον στοιχηματισμό, υποστηρίζοντας ότι είχε διαρκή ανάγκη από χρήματα προκειμένου να συνεχίζει να παίζει.
Παράλληλα, ισχυρίστηκε ότι το ποσό που τελικά δεν έφτασε στους δικαιούχους ήταν πολύ μικρότερο από εκείνο που περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο.
«Όλο αυτό το έκανα λόγω της εξάρτησής μου από το στοίχημα. Χρειαζόμουν λεφτά για να παίζω», φέρεται να ανέφερε χαρακτηριστικά.
Αναφερόμενος στον τρόπο ζωής του, αρνήθηκε ότι απολάμβανε πολυτελή διαβίωση, υποστηρίζοντας ότι τα χρήματα που διέθεσε για τέτοιου είδους έξοδα ήταν περιορισμένα.
Ωστόσο, παραδέχθηκε ότι είχε έντονη ανάγκη κοινωνικής προβολής και επιθυμούσε να παρουσιάζει μια εικόνα οικονομικής και κοινωνικής ισχύος, η οποία δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα.
«Είχα μια μεγαλομανία. Ήθελα να φαίνομαι κοινωνικά ανώτερος και ήμουν τελείως εξαρτημένος από το στοίχημα», φέρεται να είπε, προσθέτοντας ότι η στοιχηματική του δραστηριότητα μπορεί να αποδειχθεί μέσα από τα αρχεία των εταιρειών με τις οποίες συνεργαζόταν.
Μάλιστα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, η ενασχόλησή του με το στοίχημα ήταν καθημερινή, καθώς μπορούσε να πραγματοποιεί ακόμη και 30 διαφορετικά στοιχήματα μέσα σε μία ημέρα.
Τέλος, ο ίδιος υποστήριξε ότι οι οικογένειες των παιδιών ήταν εκείνες που απευθύνονταν στη ΜΚΟ ζητώντας οικονομική βοήθεια, αρνούμενος ουσιαστικά ότι υπήρχε από την πλευρά του οργανωμένη αναζήτηση οικογενειών με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων.
