Η Ανταρτική υφίσταται τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και πέρσι καταγράφηκαν εκεί θερμοκρασίες ρεκόρ.
Σήμερα το μεγαλύτερο παγόβουνο στον κόσμο αποκολλήθηκε, ως ακόμη μια ηχηρή επίπτωση της κλιματικής κρίσης.Βρισκόταν κολλημένο στον πυθμένα του ωκεανού για περισσότερα από 30 χρονιά.
Το παγόβουνο, στο οποίο έχει δοθεί η ονομασία Α23α, αποκολλήθηκε από την ακτογραμμή της Ανταρκτικής το 1986. Όμως, γρήγορα έπεσε στη θάλασσα Weddell και αποτέλεσε ουσιαστικά, ένα νησί πάγου.
Το 2021, το πλήρες λιώσιμο ενός παγόβουνου, σε απόσταση 4.000 χιλιομέτρων από το σημείο απ’ όπου αποκολλήθηκε το 2017, ελευθέρωσε περισσότερους από 150 δισεκατομμύρια τόνους γλυκού νερού, κάτι που ανησύχησε τους επιστήμονες γιατί δεν γνώριζαν ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις στο εύθραυστο οικοσύστημα της περιοχής.
Το μεγαλύτερο παγόβουνο του κόσμου κινείται ξανά για πρώτη φορά μετά από τρεις δεκαετίες, δήλωσαν επιστήμονες την Παρασκευή.
Το συγκεκριμένο παγόβουνο ονομάζεται A23a και εκτείνεται σε σχεδόν 4.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (1.500 τετραγωνικά μίλια), μια έκταση περίπου τρεις φορές το μέγεθος της πόλης της Νέας Υόρκης.
Το γιγαντίαιο κομμάτι πάγου είχε αποκολληθεί από τις ακτές της Ανταρκτικής και το 1986, αλλά σχεδόν αμέσως κόλλησε στη θάλασσα Weddell για να γίνει ουσιαστικά ένα νησί πάγου.
Αυτό που προκαλεί όμως μεγάλη ανησυχία στους επιστήμονες είναι το γεγονός ότι εικόνες από δορυφόρο δείχνουν ότι το παγόβουνο, κινείται γρήγορα.
«Είναι σπάνιο να δεις ένα παγόβουνο αυτού του μεγέθους να κινείται, δήλωσε ο Βρετανός επιστήμονας Όλιβερ Μαρς, επισημαίνοντας πως οι ειδικοί παρακολουθούν στενά την πορεία του.
Να σημειωθεί ότι ένα ανάλογο περιστατικό με άλλο παγόβουνο είχε σημειωθεί και στις αρχές του 2023 όταν ένα άλλο παγόβουνο, μεγέθους 1.550 τετραγωνικών χιλιομέτρων, αποκολλήθηκε όταν η παλίρροια διεύρυνε μια προϋπάρχουσα ρωγμή στον πάγο, την αποκαλούμενη Chasm-1, ανέφερε η BAS, ένας οργανισμός που ασχολείται με την έρευνα των πολικών περιοχών.
Πριν από δύο χρόνια, ένα παγόβουνο περίπου του ίδιου μεγέθους είχε σχηματιστεί στην ίδια ζώνη
Οι επιστήμονες που βρίσκονταν στην περιοχή από τον Νοέμβριο μέχρι τον Μάρτιο, παρατηρούν εδώ και περίπου 10 χρόνια την εξέλιξη των ρωγμών στον πάγο.
