Κυριακή μεσημέρι. Όλη η οικογένεια μαζευόταν κάποτε στο τραπέζι, με το φαγητό που ψήθηκε σε ταψί στον φούρνο της γειτονιάς. Το ψήσιμο του κυριακάτικου φαγητού στον φούρνο της γειτονιάς με αντίτιμο συνήθως 2 δραχμές ήταν μια αγαπημένη συνήθεια σε όλη την Ελλάδα στα παλιότερα χρόνια εφόσον δεν είχε ο καθένας την κουζίνα του.
Ήταν μια πρακτική που συμβόλιζε μια ολόκληρη εποχή .Το κυριακάτικο μενού περιλάμβανε γιουβέτσι, ψητό αρνί ή κατσικάκι, ψητό χοιρινό, γεμιστά, μουσακά ή παστίτσιο, πατάτες σκέτες και σπανιότερα ψητό κοτόπουλο.
Οι νοικοκυρές ετοίμαζαν το ταψί με το φαγητό και αμέσως μετά την Κυριακάτικη Λειτουργία, οι γειτονιές γέμιζαν με ταψιά σκεπασμένα με πετσέτες που κατευθύνονταν στον φούρνο για το ψήσιμο.
Μπορεί πολλά νοικοκυριά τη δεκαετία του ’80 να είχαν ηλεκτρική κουζίνα, όμως, τιμούσαν το έθιμο αυτό των περασμένων χρόνων και κάθε Κυριακή πήγαιναν το ταψί με το φαγητό για ψήσιμο στο φούρνο της γειτονιάς γιατί το έκανε «πιο νόστιμο».
Οι αρτοποιοί στην ουσία διέθεταν τους επαγγελματικούς φούρνους τους, ηλεκτρικούς, χτιστούς ή ξυλόφουρνους, το μέγεθος των οποίων επέτρεπε το ταυτόχρονο ψήσιμο πολλών φαγητών για να καλυφθούν οι ανάγκες όλων των νοικοκυριών.
Μάλιστα, ακόμη και στα τέλη της δεκαετίας του ’90, μολονότι η συνήθεια είχε ήδη ατονήσει σε μεγάλο βαθμό εκδίδονταν ανακοινώσεις στον τοπικό τύπο που ενημέρωναν το κοινό πως την τάδε ημέρα αργίας «οι φούρνοι θα παρέμεναν ανοιχτοί μόνο για το ψήσιμο φαγητού».
Για όλα τα θέματα που αφορούν την επικαιρότητα ακολουθήστε την σελίδα μας στο facebook: https://www.facebook.com/enjoynews.gr/
