MagazinoΓαστρονομία

Ώρα για παγωτό! η ιστορία του πιο αγαπημένου καλοκαιρινού γλυκού


Στα παιδικά μας χρόνια το πρώτο παγωτό σηματοδοτούσε την αρχή του καλοκαιριού και το τελευταίο την επιστροφή μας στα θρανία….

Αν και το παγωτό έφτασε στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’30 η πρώιμη μορφή παγωτού έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελλάδα.

Ο Μέγας Αλέξανδρος απολάμβανε να τρώει φρούτα που είχαν παγώσει από το χιόνι, περιχυμένα με μέλι αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως  σορμπέ παγωτό με σιρόπι. Κάτι ανάλογο γευόταν συχνά και ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Νέρωνας τον 1ο αιώνα μ.Χ.

Καθώς βέβαια σπάνια χιόνιζε χαμηλά, εκεί που ήταν χτισμένο το παλάτι, έστελνε τους σκλάβους του να μαζέψουν φρέσκο χιόνι από τα βουνά.

Αρκετούς αιώνες αργότερα, επί δυναστείας των Τανγκ (618 με 907 μ.Χ.), εμφανίστηκε στην Κίνα μία εξελιγμένη εκδοχή του γλυκίσματος: πάγος αναμεμιγμένος με γάλα.

Ο Μάρκο Πόλο τον 13ο αιώνα ήταν ένας από τους πρώτους Ευρωπαίους που το γεύτηκε και αποφάσισε να το φέρει πίσω στην πατρίδα του ως «λάφυρο». Έτσι, η ιδέα εξαπλώθηκε και πάλι στη γηραιά ήπειρο.

Ο βασιλιάς Καρόλος Α’ της Αγγλίας πλήρωνε τον σεφ του 500 λίρες ετησίως ως «επίδομα σιωπής», για να μην αποκαλύψει τη συνταγή του εντυπωσιακού «επιδόρπιου που θύμιζε χιόνι»όμως , με τον καιρό η συνταγή διέρρευσε.

Παρέμεινε όμως έδεσμα των πλουσίων, γιατί η παρασκευή και συντήρηση του πάγου ήταν δύσκολη και δαπανηρή.

Για πρώτη φορά το παγωτό σερβίρεται σε μαγαζί  στο «Café Procope», στην καρδιά του Παρισιού .Το καφενείο γρήγορα εξελίχθηκε σε στέκι διανοούμενων, και μεγάλων  προσωπικοτήτων της εποχής όπως  βασικούς λόγους της επιτυχίας του ήταν το παγωτό που σέρβιρε.

Στην Αμερική έφθασε στα μέσα του 18ου αιώνα και αγαπήθηκε αμέσως από τους καταναλωτές .Εικάζεται πως ο «εισαγωγέας» του παγωτού στις ΗΠΑ, ήταν αξιωματούχος ο οποίος, σε επίσημο ταξίδι του στην Ευρώπη, δοκίμασε το επιδόρπιο σε κάποιο γεύμα και ενθουσιάστηκε.

Το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής παγωτού στις ΗΠΑ ιδρύθηκε το 1851 από τον Τζέικομπ Φάσελ, ο οποίος μοιραία βαφτίστηκε «πατέρας της παγωτοβιομηχανίας». Τη χρονιά εκείνη, υπολογίζεται ότι ο μέσος Αμερικανός κατανάλωνε ετησίως ένα κουταλάκι του γλυκού παγωτό! Δύο αιώνες μετά, η ετήσια κατανάλωση παγωτού από έναν Αμερικανό πολίτη ξεπερνά τα 30 λίτρα.

Η Ελλάδα απέκτησε τη δική της μονάδα προϊόντων γάλακτος και παγωτού το 1934. Τα αδέλφια Σουραπά, από τα Βέρβενα της Αρκαδίας, μετανάστες στο Σικάγο, επέστρεψαν στον τόπο τους, όπου η διακίνηση του φρέσκου γάλακτος ήταν αποκλειστική αρμοδιότητα των πλανόδιων πωλητών και των γαλακτοκομείων και αποφάσισαν να στήσουν την Εθνική Βιομηχανία Γάλακτος (ΕΒΓΑ). Επέλεξαν μάλιστα ως βάση τον Βοτανικό, που τότε έσφυζε  από βουστάσια, για βρίσκονται κοντά στην πρώτη ύλη.


Το 1936, νέα προϊόντα απο την εταιρεία  ξετρελαίνουν τους Έλληνες.

Τότε εμφανίζονται το παγωτό «ξυλάκι», το παγωτό σε κύπελλο και το χωνάκι με σοκολάτα και αμύγδαλο.

Το «ξυλάκι» κάνει θραύση και είναι αυτό που χαρίζει στην ΕΒΓΑ την πρώτη της ευρεσιτεχνία.

Στα χρόνια που ακολουθούν επιχειρήσεις όπως η ΑΓΝΟ και η ΔΕΛΤΑ και αρκετές ακόμα με αιχμή το παγωτό- θα πορευτούν με επιτυχία στο να φέρουν το παγωτό σε κάθε γειτονιά.

Η «παγωμένη» λιχουδιά  πλέον είναι ένα πολύ προσοδοφόρο προϊόν στο οποίο έχουν επενδυθεί τεράστια κεφάλαια ανά τον κόσμο.

Έχει πλέον τη θέση του στο παγκόσμιο τραπέζι,και καταναλώνεται με πάθος απο μικρούς και μεγάλους

Σήμερα το παγωτό έχει εξελιχθεί σε πολλές υπέροχες γεύσεις και μορφές εύκολα προσβάσιμες σε όλους μας .Και όταν το απολαμβάνουμε κάποιες ζεστές μέρες του καλοκαιριού η γλυκιά δροσερή του γεύση μας κάνει να νιώθουμε σαν τους «βασιλιάδες» που το απολάμβαναν κάποτε υπο άκρα μυστικότητα.

Το παγωτό με …φρούτα ,σοκολάτα,καραμέλα ….όποιο κ αν διαλέξεις είναι σίγουρα η απόλυτη  καλοκαιρινή απόλαυση

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button