Η Μαριούπολη η «Ελληνική» πόλη σε απελπιστική πολιορκία-Η ιστορία των Ελλήνων στη Μαριούπολη
κραυγή αγωνίας απο τους Γιατρούς χωρίς σύνορα
Μετά από δώδεκα ημέρες σκληρής πολιορκίας, η όμορφη Μαριούπολη, ένα στρατηγικής σημασίας λιμάνι της Ουκρανίας αλλά και μια πόλη με πολύ έντονο το Ελληνικό στοιχείο , βρίσκεται χωρίς νερό, χωρίς αέριο, χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς επικοινωνίες και τις τελευταίες ημέρες βλέπει κανείς εκεί ανθρώπους να τσακώνονται για τρόφιμα. Η κατάσταση είναι «απελπιστική», προειδοποίησαν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα (MSF).
Ο πρόεδρος της Ουκρανίας δήλωσε χθες:
« Ο εχθρός εξακολουθεί να αποκλείει τη Μαριούπολη», Τα ρωσικά στρατεύματα δεν άφησαν να μπει η βοήθειά μας στην πόλη», πρόσθεσε υποσχόμενος να προσπαθήσει άλλη μια φορά να μεταφερθούν εκεί «αύριο», δηλαδή σήμερα, Σάββατο, τρόφιμα, νερό και φάρμακα.
«Οι πολιορκίες είναι μια μεσαιωνική πρακτική» που απαγορεύεται από τους σύγχρονους νόμους του πολέμου», υπογραμμίζει σε συνέντευξή του στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Στήβεν Κόρνις, ο επικεφαλής της MSF.
Η ιστορία των Ελλήνων στη Μαριούπολη
Η Ουκρανία είναι η μόνη χώρα σήμερα στον κόσμο όπου υπάρχουν ακόμα σημαντικές κοινότητες των Ελλήνων, οι οποίες διατηρούν πλήρη κοινωνική δομή, διαθέτουν «αγροτική ενδοχώρα» και έχουν τη συνείδηση της εντοπιότητας.
Με μητροπολιτικό κεντρο παλαιότερα την Κριμαία, οι Έλληνες αποτελούσαν τον αρχαιότερο λαό που κατοίκησε στα εδάφη αυτά, πολύ πριν από την έλευση των Τατάρων και των σλαβικών φύλων
«Οι πρώτες ελληνικές εγκαταστάσεις δημιουργήθηκαν, κυρίως από Ίωνες, στα τέλη του 7ου με αρχές του 6ου π.Χ. αιώνα», εξηγεί ο Βλάσης Αγτζίδης, διδάκτωρ Σύγχρονης Ιστορίας και μαθηματικός. «Ο τουρκικός ζυγός στην περιοχή -ταταρικός και οθωμανικός- θα πάψει μόλις το 1783, όταν η χερσόνησος θα καταληφθεί από τους Ρώσους. Λίγο πριν όμως, το καλοκαίρι του 1778, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού είχε μεταναστεύσει προς τα ρωσοκρατούμενα εδάφη, βόρεια της Αζοφικής Θάλασσας. Εκεί θα ιδρύσει μια νέα πόλη, στην οποία θα δώσει το όνομα της Παναγίας: Μαριούπολη.
Από εκεί και πέρα, η ελληνική μητρόπολη της Ουκρανίας θα έχει μεταφερθεί στην περιοχή της Μαριούπολης με τα 23 ελληνικά χωριά. Με τα διατάγματα της Αικατερίνης Β’ του 1779 και του 1790, η περιφέρεια της Αζοφικής, με πρωτεύουσα τη Μαριούπολη, απέκτησε το καθεστώς της αυτόνομης διοικητικής περιοχής (ουέζντ)».
Αυτό που χαρακτήρισε τον 18ο και 19ο αιώνα ήταν το φαινόμενο της μαζικής εγκατάστασης Ελλήνων, από κάθε μέρος του ελληνικού κόσμου, στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Η σημαντικότερη εξέλιξη για τους Έλληνες της Σοβιετικής Ένωσης αργότερα, ήταν η δημιουργία αναγνωρισμένων «Εθνικών Περιοχών», εκεί όπου η ελληνική εθνότητα αποτελούσε την πλειονότητα.
Όλα αυτά, ωστόσο, έλαβαν τέλος τον Δεκέμβρη του 1937, όταν με απόφαση της σταλινικής ηγεσίας η ελληνική μειονότητα στοχοποιήθηκε – όπως και αρκετές ακόμα μικρές μειονοτικές ομάδες του πληθυσμού. Η ελληνική σοβιετική παιδεία απαγορεύτηκε, τα ελληνικά σχολεία έκλεισαν, τα ελληνικά κομματικά τυπογραφεία καταστράφηκαν, οι αυτόνομες σοβιετικές ελληνικές περιοχές καταργήθηκαν.
Με την έναρξη της περεστρόικα άρχισε πια η προσπάθεια εθνικής αναγέννησης του πολυπληθούς ελληνισμού της Ουκρανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, οι Έλληνες ανέρχονταν τότε σε 150.000 άτομα.
Σήμερα αυτή η πόλη των 460.000 κατοίκων που βρίσκεται μόλις 50 χιλιόμετρα από τα ρωσικά σύνορα και κρίνεται στρατηγικής σημασίας από τους Ρώσους, δεν άφησε ανεπηρέαστους και τους Έλληνες κατοίκους της.Μόνον ερείπια πόνος και κακουχίες για τους «αδελφούς μας» που βρέθηκαν στο επίκεντρο ενός πολέμου που δεν περίμενε κανένας στην Ευρωπαική ήπειρο .Ενος πολέμου που μόνον καταστροφή φέρνει όπως όλοι οι πόλεμοι που έχουν ξεσπάσει σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη μας .
