ΑΠΟΨΕΙΣΥΓΕΙΑ

Το μεγάλο πρόβλημα για την ανθρωπότητα είναι εδώ και λέγεται μικροβιακή αντοχή

Γιατι πολλές φορές οι αντιβιώσεις δεν λειτουργούν.

Η μικροβιακή αντοχή σκοτώνει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο. Είναι ο Νο1 κίνδυνος για νοσηλευόμενους. Τα θύματα της θα φτάσουν τα 10.000.000 έως το 2050, αν δεν γίνει άμεσα κάτι.

Η αντιβίωση έκανε την διαφορά και για ένα αιώνα ήταν ο μόνος τρόπος που ανακάλυψε η ανθρωπότητα για να απαλλαγεί από βακτηριακές μολύνσεις για να σώζει τις ζωές των ανθρώπων Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με την υπερσυνταγογράφησης που είναι ένας από τον λόγους που πολλές φορές οι αντιβιώσεις δεν λειτουργούν.

Μια λοίμωξη μπορεί να συμβεί είτε ως αποτέλεσμα εισβολής μικροοργανισμών από το εξωτερικό περιβάλλον (εξωγενής λοίμωξη) ,είτε ως αποτέλεσμα υπερβολικής ανάπτυξης της φυσιολογικής χλωρίδας του οργανισμού (ενδογενής λοίμωξη).Όταν μολυνόμαστε από παθογόνο μικροοργανισμό, λεγόμαστε ξενιστές. Τα αντιβιοτικά καταστρέφουν το μικρόβιο, χωρίς να κάνουν κακό στους ξενιστές.

Για την ιστορία, η μόλυνση είναι η παρουσία μικροβίων εκεί που δεν υπάρχουν φυσιολογικά, χωρίς όμως, να προκαλούν φλεγμονή.Έως το 1928 όταν ο Alexander Fleming άλλαξε για πάντα την ιατρική με την ανακάλυψη της πενικιλίνης ο υποσιτισμός και οι λοιμώξεις ήταν οι κύριες αιτίες πρώιμου θανάτου.

Δεν υπήρχε γιατριά για την πνευμονία η το ρευματικό πυρετό και τα νοσοκομεία ήταν γεμάτα με ανθρώπους που είχαν μόλυνση του αίματος -από μια αμυχή ή ένα κόψιμο. Οι γιατροί δεν είχαν τρόπο να βοηθήσουν.Ο Φλέμινγκ  είχε γεμίσει σταφυλόκοκκο, όταν μύκητας μπήκε στο σπίτι του το καλοκαίρι του 1927. Τότε να πειραματίζεται με πιθανούς τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος του και  ανακάλυψε μύκητα που έκανε τη δουλειά. Ήταν ο penicillium -εξ ου και η πενικιλλίνη.

Το πρώτο αντιβιοτικό της ιστορίας δοκιμάστηκε το ’40.

Μειώθηκαν κατακόρυφα οι θάνατοι και οι ασθένειες από λοιμώδεις νόσους και έγιναν πιο ασφαλή τα χειρουργεία -όπου έως τότε έκαναν πάρτι οι μικροοργανισμοί, με τις συνθήκες υγιεινής να είναι ανύπαρκτες.

Τα αντιβιοτικά αύξησαν κατά 20+ χρόνια το προσδόκιμο ζωής.Χρόνια όμως μετά διαπιστώθηκε πως πολλοί είχαν αναπτύξει μικροβιακή αντοχή. Κοινώς, δεν τους ‘έπιαναν’ τα φάρμακα. Αυτό συνέβαινε γιατί, όπως αποκαλύφθηκε, τα βακτήρια εξελίσσονται συνεχώς, ώστε να ‘αποκρούσουν’ τις ουσίες που προορίζονται για να τα σκοτώσουν.

Καθώς μεταλλάσσονται, ορισμένα αναπτύσσουν την ικανότητα να καταπολεμούν διαφορετικά τα αντιβιοτικά, μέσω του πολλαπλασιασμού και της εξάπλωσης της αντίστασης. Έτσι προκύπτουν τα υπερβακτήρια.

Έτσι τα αντιβιοτικά άρχισαν να γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά και οι γιατροί να έχουν λιγότερες λύσεις κάτι που ονομάστηκε ‘μικροβιακή αντοχή  και βοηθήθηκε και από την υπερκατανάλωσης και την υπερσυνταγογράφηση αντιβιοτικών

Έχει εκτιμηθεί πως το 50% των αντιβιοτικών που συνταγογραφούνται, δεν χρειάζονται .Από το 2013, οι ειδικοί προειδοποιούσαν πως πλησιάζουμε επικίνδυνα στην εποχή που τα αντιβιοτικά θα γίνουν σε μεγάλο βαθμό άχρηστα για πλήθος προβλημάτων υγείας -με τη λίστα να περιλαμβάνει τη φυματίωση και τις λοιμώξεις του ουροποιητικού.

Η αντίσταση στα αντιβιοτικά ήταν ήδη ιδιαίτερα θανατηφόρα, για ασθενείς σε νοσοκομεία και γηροκομεία, καθώς και για εκείνους με αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα.

Τη σήμερον ημέρα απειλούν όσους υποβάλλονται σε κοινές σύγχρονες χειρουργικές επεμβάσεις και θεραπείες -πχ αντικαταστάσεις γόνατος, καισαρική κλπ Μόνο τον πρώτο χρόνο της πανδημίας, οι νοσοκομειακές λοιμώξεις αυξήθηκαν δραματικά κυρίως μεταξύ ασθενών σε μονάδες εντατικής θεραπείας.

Το 2020, οι σχετικές νοσοκομειακές λοιμώξεις αυξήθηκαν κατά 78%, με 7.500 περιστατικά και 700 θανάτους σύμφωνα με την έκθεση του CDC.

Οι λόγοι της κρίσης των αντιβιοτικών αφορούσαν και την μείωση των ερευνών που κάνουν οι φαρμακευτικές, από το 1990 έως σήμερα. Πέραν του ότι χρειάζονται πολλά χρόνια για την έρευνα και την ανάπτυξη ενός νέου αντιβιοτικού (τα περισσότερα συστατικά αποτυγχάνουν), πρόκειται για είδος που δεν πουλάει τις ποσότητες των φαρμάκων που πρέπει να λαμβάνονται καθημερινά. Οπότε για αυτούς που έχουν λαμβάνειν, δεν είναι προτεραιότητα.

Σε κάθε περίπτωση, από το 1962 έως το 2000 δεν εγκρίθηκε από τον Οργανισμό Φαρμάκων και Τροφίμων των ΗΠΑ έστω μια νέα μεγάλη κατηγορία αντιβιοτικών, για τη θεραπεία κοινών και θανατηφόρων λοιμώξεων.Η Έκθεση των Ηνωμένων Εθνών αποκάλυψε ότι για να φτιαχτούν θα χρειαζόταν επένδυση από 1.5 έως 2.000.000.000 δολάρια το χρόνο .Οι απαραίτητες επενδύσεις στην έρευνα νέων αντιβιοτικών το εαν θα γίνουν; θα εξαρτηθεί από το αν οι κυβερνήσεις θα ασχοληθούν με το θέμα που αφορά όλον τον κόσμο και το κάνουν προτεραιότητα στους προϋπολογισμούς τους.

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button