Στις φλόγες το εγκαταλελειμένο Club Méd του Αιγίου στο Λαμπίρι

Το Λαμπίρι, είχε την τύχη στη δεκαετία του ’60 να επιλεγεί από τους Γάλλους για τη δημιουργία του τουριστικού θέρετρου «Club Mediterranee», που είχε τη δυνατότητα φιλοξενίας 1.300 ατόμων σε καλύβες – bungalows.

Βρίσκεται μεταξύ της Πάτρας και του Αιγίου, με είσοδο από την παλαιά εθνική οδό Πατρών – Αθηνών.Η πρόσοψή του στη θάλασσα είναι 550 μέτρων προς τον Κορινθιακό Κόλπο, που λόγω απόστασης από τον οικισμό «φαντάζει» ως ιδιωτική πλαζ.

H ιστορία των γαλλικών κλαμπ που μεσουράνησαν από τη δεκαετία του ’50 και μετά στη Μεσόγειο είναι μεγάλη .

Το καλοκαίρι του 1948, ένας νεαρός άνδρας συχνάζει στο “Ολυμπιακό κλαμπ” του Philippov στο Καλβί, έναν χώρο αφιερωμένο στα αθλήματα, στη συντροφικότητα και την μικτή συγκατοίκηση.

Εντυπωσιασμένος, ο Gérard Blitz ονειρεύεται να χαρίσει στον πολύ κόσμο νέους χώρους απόδρασης απαλλαγμένους από τους κοινωνικούς φραγμούς. Μέσα απ’ αυτήν την οπτική, δημιουργεί τη δική του δομή.

Στις 27 Απριλίου του 1950, ο Gérard Blitz ιδρύει το Club Med με τη μορφή ενός οργανισμού που διέπεται από το νόμο του 1901. Προερχόμενος από μία ευκατάστατη οικογένεια, απαλλαγμένος από τις υλικές ανάγκες, ο ιδρυτής δεν προσδοκά μία άμεση οικονομική απόδοση.

Αντί για κοινωνικό τουρισμό, ο Blitz θέλει να προτείνει μία φόρμουλα διακοπών βασισμένη στην υπάιθρια ζωή, τα αθλήματα, την αλλαγή σκηνικού, την συνάντηση, την ευχαρίστηση, στα πλαίσια μιας διαμονής “που θα εφαρμόζει μία ηδονιστική αντίληψη της αναψυχής έχοντας το παιχνίδι ως τελικό σκοπό”

Βρίσκει τα αναγκαία υλικά για τη διαμονή των παραθεριστών 250 σκηνές και κρεβάτια Και μπορει επιτέλους να ξεκινήσει να εφαρμόζει την ιδέα του.

Το καλοκαίρι του 1950, το Club Méditerranée προσφέρει τις τέσσερις πρώτες διαμονές του διάρκειας δύο εβδομάδων σε ένα ψαροχώρι που βρίσκεται στην Αλκούντια, βορειοανατολικά της Μαγιόρκας. Οι πρώτοι πελάτες προέρχονται από τον περίγυρο του ιδρυτή: δημοσιογράφοι της εφημερίδας L’équipe, πρώην αντιστασιακοί, πρωταθλητές στην κολύμβηση, διανοούμενοι.

Για 16.800 φράγκα τις δύο εβδομάδες (ο κατώτατος μισθός της εποχής), ο Blitz υπόσχεται μία νέα φόρμουλα διακοπών. ‘Ενα χωριό με άνετες σκηνές στις  πιο ωραίες τοποθεσίες της Μεσογείου. ‘Ενα πολυπληθές και αφοσιωμένο προσωπικό. ‘.

Παρά την προσέλευση πελατών, η οικονομική κατάσταση του Club θα αποδειχτεί σύντομα κρίσιμη. Ο Blitz, ιδεαλιστής και κακός διαχειριστής, δυσκολεύεται να πληρώσει τους προμηθευτές του, μεταξύ των οποίων και τους Trigano.Ο Gilbert, ο μεγαλύτερος γιός, πιστεύει ωστόσο πολύ στην ιδέα του Club.

Καταφέρνει και πείθει τον πατέρα του να επενδύσει σε μια επιχείρηση στην οποία γίνεται ο Διευθύνων Σύμβουλος.

Εκτοτε το Club Med αλλάζει διάσταση για να μεταβληθεί σε μια ανώνυμη εταιρεία με μεταβλητό κεφάλαιο.Για να σταματήσει την οικονομική αιμορραγία, το νέο αφεντικό αποφασίζει να αυξήσει την τιμή της διαμονής και να προσεγγίσει τον Edmond de Rothschild, ο οποίος και γίνεται τότε ο κύριος μέτοχος του Club.

Η άφιξη του μεγάλου εκείνου ονόματος του καπιταλισμού της εποχής θέτει τέρμα στον αυτοσχεδιασμό των πρώτων χρόνων.

Οι σκηνές αφήνουν τη θέση τους στις καλύβες, και οι καλύβες στο τσιμέντο.

Το 1993 το Club Med στο Λαμπίρι διέκοψε τη λειτουργία του και εγκαταλείφθηκε.

Η 70 στρεμμάτων παραθαλάσσια έκταση του πρώην Club Med, που ανήκει στο Φιλοπροοδευτικό Σύλλογο Λαμπιρίου και αποτελεί κληροδότημα της ιδιοκτήτριάς του .

Σήμερα η πανέμορφη και ανεκμετάλλευτη έκταση του πρώην Club Med τυλίχτηκε στις φλόγες  .