Οι θεωρίες που συνδέουν τον πόνο με τον καιρό δεν είναι καινούριες. Ξεκινάνε από το 400 π.Χ. Ο Ιπποκράτης είχε συνδέσει συγκεκριμένες ασθένειες με την αλλαγή των εποχών.
Τα υψηλά επίπεδα υγρασίας στον αέρα κάνουν το αίμα πιο πυκνό, γεγονός που αυξάνει την πίεση στα αιμοφόρα αγγεία. Η κατάσταση αυτή απαιτεί περισσότερη προσπάθεια από την καρδιά για την άντληση αίματος σε όλο το σώμα, γεγονός που το καταβάλλει και εντείνει τις όποιες υπάρχουσες φλεγμονές.
Πόσες φορές έχουμε ακούσει τη φράση «έχει υγρασία και πονάω»; Σίγουρα πολλές. Παλαιότερα ακουγόταν μόνο από άτομα τρίτης ηλικίας, πλέον όμως είναι και πολλοί οι νέοι που παραπονιούνται για τέτοιου είδους πόνους.
Οι πόνοι που εμφανίζονται είναι συνήθως είτε από αρθρίτιδα ή από διαφορές μετατραυματικές καταστάσεις και εντοπίζονται συχνότερα στο γόνατο, στο ισχίο, στον καρπό και στον ώμο.
Ερευνητές συνέλεξαν δεδομένα από 2.500 άτομα από τη Βρετανία που υπέφεραν από αρθριτικά, ημικρανίες και νευροπαθητικούς πόνους και βρέθηκε πως τα συμπτώματα ήταν χειρότερα τις πιο θερμές και με περισσότερη υγρασία ημέρες.
Έχει παρατηρηθεί ότι ορισμένες παθήσεις παρουσιάζουν έξαρση όταν η υγρασία στην ατμόσφαιρα είναι πολύ αυξημένη. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στην αυξημένη ατμοσφαιρική υγρασία και στην επιδείνωση των ενοχλήσεων στις αρθρώσεις. Έτσι τις ζεστές το πρωί ημέρες και τις υγρές νύχτες οι ειδικοί συνιστούν την παραμονή σε χώρους με κατάλληλα ρυθμισμένη θερμοκρασία, ενώ για την ανακούφιση των ενοχλήσεων τη λήψη απλών παυσίπονων.
Παρ όλο που ο ακριβής μηχανισμός της σχέσης υγρασίας και αρθροπαθειών δεν είναι ακόμη γνωστός, φαίνεται να επηρεάζεται μια ομάδα υποδοχέων στις αρθρώσεις, οι οποίοι διεγείρουν την παραγωγή ουσιών που προκαλούν φλεγμονή και πόνο. Ετσι ο υγρός καιρός «χτυπά» το μυϊκό σύστημα και «πλήττει» τις αρθρώσεις κυρίως αυτών που υποφέρουν από μετατραυματικές αρθρίτιδες, αρθριτικά και ρευματισμούς.
Η υγρασία στην ατμόσφαιρα γίνεται αμέσως αντιληπτή από τους ρευματοπαθείς με πόνους στα άκρα. Δεν είναι λίγοι και αυτοί που παραπονούνται ότι τους πονά ένα παλιό κάταγμα ποδιού ή χεριού.
Μελέτες επίσης αναφέρουν ότι όσοι ζουν σε υγρό περιβάλλον κοντά στη θάλασσα όπως για παράδειγμα στα νησιά συχνά σχετίζονται με εκφυλιστικές αλλοιώσεις του μυοσκελετικού συστήματος (άλατα). Τις αλλοιώσεις αυτές μερικοί μπορεί να τις παρουσιάσουν μετά τα τριάντα τους, γι αυτό ακόμη και κάποιοι νέοι άνθρωποι όταν ο καιρός αλλάζει παραπονιούνται για πόνους στα χέρια και στα πόδια.
Πονοκέφαλοι: Στατιστικά έχει βρεθεί ότι η συχνότητα των κρίσεων ημικρανίας και γενικά των πονοκεφάλων επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από την υγρασία. Στις βόρειες και υγρές περιοχές της Ελλάδας π.χ., αναφέρουν ´κεφαλαλγίες περισσότεροι κάτοικοι από ό,τι σε άλλες περιοχές με λιγότερη υγρασία όπως π.χ. στην Πελοπόννησο.
Ο υγρός καιρός μπορεί να δημιουργήσει κρίσεις ημικρανίας όχι μόνο σε αυτούς που υποφέρουν από πονοκεφάλους αλλά και σε άτομα που δεν αντιμετωπίζουν τέτοιο πρόβλημα.
Τι μπορείτε να κάνετε για τα επώδυνα συμπτώματα:
Ανάλογα με το πόσο δυνατός είναι ο πόνος στις αρθρώσεις ή ο πονοκέφαλος, οι ασθενείς θα πρέπει να επισκεφτούν τον γιατρό τους, ο οποίος θα τους συστήσει την κατάλληλη αγωγή για να μην ταλαιπωρούνται.
Φαρμακευτική αγωγή -Φυσικοθεραπεία- Κατάλληλες ασκήσεις – και επιθέματα πάγου πιθανόν θα σας ανακουφίσουν.
.
