Με χρώματα, μουσικές, χορούς και έντονη συγκίνηση έπεσε χθες το βράδυ η αυλαία του 64ου Διεθνούς Φεστιβάλ Φολκλόρ της Λευκάδας. Μια διοργάνωση που για ακόμη μία χρονιά έφερε κοντά ανθρώπους και πολιτισμούς από διαφορετικές γωνιές του κόσμου, επιβεβαιώνοντας τον διαχρονικό της ρόλο ως γέφυρα επικοινωνίας και ειρήνης.
Κάτω από το ολόγιομο φεγγάρι, η Λευκάδα έζησε χθες μια βραδιά διαφορετική. Μια βραδιά γεμάτη εικόνες, ήχους και συναισθήματα, που έδωσε τον πιο όμορφο επίλογο σε ένα ακόμη κεφάλαιο της μακράς ιστορίας του Διεθνούς Φεστιβάλ Φολκλόρ.
Οι τελευταίοι χοροί, οι τελευταίες μελωδίες και τα χαμόγελα των συμμετεχόντων έδωσαν το στίγμα μιας διοργάνωσης που δεν είναι απλώς ένα πολιτιστικό γεγονός. Είναι ένας θεσμός βαθιά συνδεδεμένος με την ταυτότητα της Λευκάδας.
Για ημέρες, η πόλη κινήθηκε στους ρυθμούς της παράδοσης. Οι δρόμοι γέμισαν με παραδοσιακές φορεσιές, μουσικές και χορούς, ενώ οι αποστολές που συμμετείχαν παρουσίασαν στο κοινό την πολιτιστική κληρονομιά των τόπων τους.
Από διαφορετικές χώρες, με διαφορετικές γλώσσες και παραδόσεις, οι συμμετέχοντες συναντήθηκαν στη Λευκάδα και απέδειξαν στην πράξη πως ο πολιτισμός μπορεί να γίνει η πιο δυνατή κοινή γλώσσα.
Μια σκηνή, ένας κόσμος
Αυτό είναι ίσως και το μεγαλύτερο μήνυμα του Φεστιβάλ.
Γιατί στη σκηνή δεν υπήρχαν σύνορα.Υπήρχαν άνθρωποι που χόρευαν, τραγουδούσαν και μοιράζονταν την παράδοσή τους.Υπήρχαν πολιτισμοί που συναντήθηκαν χωρίς να χρειάζονται μετάφραση.
Και υπήρχε ένα κοινό που παρακολούθησε αυτή τη μοναδική συνάντηση, συμμετέχοντας με το δικό του χειροκρότημα και τη δική του συγκίνηση.
Το 64ο Διεθνές Φεστιβάλ Φολκλόρ απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι η παράδοση δεν είναι κάτι στατικό. Είναι ζωντανή, εξελίσσεται και ταξιδεύει από γενιά σε γενιά, ενώ παράλληλα μπορεί να αποτελέσει γέφυρα ανάμεσα σε λαούς και πολιτισμούς.
Η συγκίνηση της τελευταίας βραδιάς Και όταν έφτασε η ώρα του αποχαιρετισμού, η ατμόσφαιρα ήταν διαφορετική.
Οι χορευτές γνώριζαν πως έφτανε η στιγμή να αποχωριστούν τη Λευκάδα. Οι γνωριμίες των προηγούμενων ημερών είχαν γίνει φιλίες και οι κοινές στιγμές είχαν ήδη μετατραπεί σε αναμνήσεις.
Οι αγκαλιές και τα χαμόγελα έδωσαν τη θέση τους στη συγκίνηση.Και το ολόγιομο φεγγάρι πάνω από τη Λευκάδα έμοιαζε να φωτίζει έναν τελευταίο χορό.
Έναν χορό που δεν ήταν μόνο το τέλος μιας διοργάνωσης, αλλά ο επίλογος μιας μεγάλης γιορτής που άφησε το δικό της αποτύπωμα στην πόλη.
Η παράδοση συνεχίζει να ενώνει τους λαούς !Και χθες το βράδυ, κάτω από το ολόγιομο φεγγάρι, η Λευκάδα δεν αποχαιρέτησε απλώς ένα Φεστιβάλ. Αποχαιρέτησε φίλους, πολιτισμούς και ανθρώπους που για λίγες ημέρες έγιναν ένα με την πόλη.
Φωτογραφίες :ilefkada.gr
