Η ελληνική ομογένεια της Βοστώνης και της Νέας Αγγλίας αποτελεί ζωντανό παράδειγμα της δύναμης της ελληνικής παράδοσης, της συλλογικής προσφοράς και της διαχρονικής σύνδεσης με την πατρίδα.
Σε μια συνέντευξη αρχισυντάκτη μας Μάνου Σταυριανού, με την κυρία Ελένη Βιδάλη, Πρόεδρο της Ομοσπονδίας Ελληνοαμερικανικών Σωματείων Νέας Αγγλίας, αναδεικνύεται η πολυετής πορεία της ομογένειας, το έργο των κοινοτικών και πολιτιστικών φορέων, αλλά και οι προκλήσεις που διαμορφώνουν το μέλλον της. Με επίκεντρο τη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας, την ενεργό συμμετοχή των νέων, την ενίσχυση των δεσμών με την Ελλάδα και την ανάγκη ουσιαστικής συνεργασίας με την ελληνική πολιτεία, η κυρία Βιδάλη καταθέτει τις σκέψεις και το όραμά της για έναν Ελληνισμό ενωμένο, δυναμικό και ανοιχτό στις επόμενες γενιές.
Κυρία Βιδάλη, θα θέλαμε να ξεκινήσουμε από την ιστορία της ελληνικής παρουσίας στη Βοστώνη. Πότε και με ποιον τρόπο οργανώθηκε η ελληνική κοινότητα στην περιοχή και ποιοι ήταν οι βασικοί άνθρωποι που συνέβαλαν στη δημιουργία και την ανάπτυξή της;
Η ελληνική παρουσία στη Βοστώνη και γενικότερα στη Νέα Αγγλία έχει βαθιές ρίζες και έχει χτιστεί μέσα από πολλές γενιές Ελλήνων μεταναστών. Οι πρώτοι Έλληνες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή δημιούργησαν εκκλησίες, κοινότητες και συλλόγους, όχι μόνο για να βοηθούν ο ένας τον άλλον, αλλά και για να κρατήσουν ζωντανή τη γλώσσα, την πίστη, τα ήθη και τα έθιμά μας.
Δεν θα ήθελα να ξεχωρίσω μόνο μερικά ονόματα, γιατί η ιστορία της ομογένειας γράφτηκε από εκατοντάδες ανθρώπους – ιερείς, εκπαιδευτικούς, επιχειρηματίες, εθελοντές, προέδρους συλλόγων, γονείς και παππούδες – οι οποίοι εργάστηκαν πολλές φορές αθόρυβα για να αφήσουν κάτι στις επόμενες γενιές.
Αυτό που έχουμε σήμερα δεν δημιουργήθηκε από τη μία μέρα στην άλλη. Είναι αποτέλεσμα δεκαετιών εθελοντισμού, προσφοράς και αγάπης για την Ελλάδα.
Ποιος είναι ο ρόλος της Federation of Hellenic-American Societies of New England, την οποία εκπροσωπείτε, και πώς έχει εξελιχθεί η αποστολή της από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα; Ποια είναι η σχέση της με τις επιμέρους ελληνικές κοινότητες, τις ενορίες και τους συλλόγους της Νέας Αγγλίας;
Η Ομοσπονδία Ελληνοαμερικανικών Σωματείων Νέας Αγγλίας ιδρύθηκε το 1982 και λειτουργεί ως ένας ενωτικός φορέας για τα ελληνικά σωματεία και τις οργανώσεις της περιοχής.
Ο ρόλος μας δεν είναι να αντικαταστήσουμε τους συλλόγους ή τις κοινότητες. Αντίθετα, θέλουμε να τους φέρνουμε κοντά, να ενισχύουμε τη συνεργασία και να δημιουργούμε ευκαιρίες όπου η ομογένεια μπορεί να εμφανίζεται ενωμένη.Η αποστολή μας σήμερα είναι να διατηρούμε και να προβάλλουμε τον Ελληνισμό μέσα από τον πολιτισμό, την παιδεία, την ιστορία, τις υποτροφίες, τις εκδηλώσεις και τη συμμετοχή στα κοινά.
Πιστεύω ότι η Ομοσπονδία πρέπει να αποτελεί τη γέφυρα ανάμεσα στους συλλόγους, στις γενιές και, φυσικά, ανάμεσα στην Ελλάδα και την ομογένεια.
Ποιες είναι οι σημαντικότερες δραστηριότητες που πραγματοποιεί σήμερα η ελληνική ομογένεια στη Βοστώνη και τη Νέα Αγγλία; Ποια έργα πολιτισμού, παιδείας, κοινωνικής προσφοράς και διατήρησης της ελληνικής ταυτότητας θεωρείτε ότι έχουν τη μεγαλύτερη σημασία για την κοινότητα;
Έχουμε μία ιδιαίτερα δραστήρια ελληνική κοινότητα. Υπάρχουν οι ενορίες μας, τα ελληνικά σχολεία, οι εθνικοτοπικοί σύλλογοι, πολιτιστικές οργανώσεις, χορευτικά συγκροτήματα και πολλοί άλλοι φορείς που προσφέρουν σημαντικό έργο.Από την πλευρά της Ομοσπονδίας, ιδιαίτερη θέση έχουν η Παρέλαση της Ελληνικής Ανεξαρτησίας στη Βοστώνη, οι υποτροφίες για νέους Ελληνοαμερικανούς και οι πολιτιστικές και εκπαιδευτικές μας εκδηλώσεις.
Φέτος, για παράδειγμα, διοργανώνουμε και τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου στο UMass Boston, με στόχο όχι απλώς να πραγματοποιήσουμε μία εκδήλωση, αλλά να εξηγήσουμε στις νεότερες γενιές γιατί το ΟΧΙ του 1940 αποτελεί μέρος της ιστορίας μας.
Για μένα, αυτό είναι το σημαντικότερο: οι εκδηλώσεις μας να μην είναι απλώς κοινωνικές συγκεντρώσεις, αλλά να έχουν περιεχόμενο και να μεταφέρουν την ιστορία μας στην επόμενη γενιά.
Η παρέλαση για την Ελληνική Ανεξαρτησία στη Βοστώνη αποτελεί μία από τις σημαντικότερες εκδηλώσεις της ομογένειας. Ποια είναι η προετοιμασία που απαιτείται για τη διοργάνωσή της, ποιοι φορείς συμμετέχουν και ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να μεταφέρετε κάθε χρόνο στην αμερικανική κοινωνία;
Ο κόσμος βλέπει την παρέλαση για λίγες ώρες μία Κυριακή. Εμείς όμως τη ζούμε και την προετοιμάζουμε για μήνες.Χρειάζεται συνεργασία με την πόλη της Βοστώνης, τις αρμόδιες υπηρεσίες, την Πολιτεία της Μασαχουσέτης, τις ενορίες, τα σχολεία, τους συλλόγους, τους χορηγούς, τους εθελοντές και πολλούς άλλους φορείς.Το 2026 γιορτάσαμε την 30ή παρέλαση και είχαμε την ιδιαίτερη τιμή να υποδεχθούμε ξανά στη Βοστώνη την Προεδρική Φρουρά της Ελλάδας, τους Εύζωνες. Η παρουσία τους, μαζί με τις εκδηλώσεις στο Δημαρχείο της Βοστώνης, στο Massachusetts State House και σε ολόκληρη την κοινότητα, δημιούργησε μία πραγματικά ξεχωριστή εβδομάδα.
Κάθε χρόνο, όμως, το μήνυμα παραμένει το ίδιο: είμαστε υπερήφανοι για την ιστορία μας, τιμούμε εκείνους που αγωνίστηκαν για την ελευθερία και ταυτόχρονα μοιραζόμαστε τον ελληνικό πολιτισμό με την ευρύτερη αμερικανική κοινωνία.
Η παρέλαση δεν είναι μόνο για τους Έλληνες. Είναι η ευκαιρία μας να πούμε στη Βοστώνη: «Αυτοί είμαστε, αυτή είναι η ιστορία μας και είμαστε υπερήφανοι που αποτελούμε μέρος αυτής της πόλης».
Ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα για κάθε ομογένεια είναι η διατήρηση της γλώσσας και της πολιτιστικής κληρονομιάς στις νεότερες γενιές. Ποιες πρωτοβουλίες εφαρμόζονται στη Βοστώνη για να έρθουν τα παιδιά και οι νέοι πιο κοντά στην Ελλάδα, στην ελληνική γλώσσα και στις παραδόσεις τους;
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο ζήτημα για το μέλλον μας.Δεν μπορούμε να περιμένουμε από ένα παιδί τρίτης ή τέταρτης γενιάς να έχει ακριβώς την ίδια σχέση με την Ελλάδα που είχαν οι παππούδες του. Οι συνθήκες είναι διαφορετικές, οι εμπειρίες τους είναι διαφορετικές και γι’ αυτό πρέπει κι εμείς να δημιουργήσουμε νέους τρόπους σύνδεσης μαζί τους.
Η ελληνική γλώσσα είναι πολύ σημαντική, αλλά η ελληνική ταυτότητα δεν περιορίζεται μόνο στη γλώσσα. Μεταδίδεται επίσης μέσα από τη μουσική, τον χορό, την ιστορία, την Ορθόδοξη πίστη, τα ταξίδια στην Ελλάδα, τις φιλίες και, κυρίως, μέσα από τη συμμετοχή. Πρέπει να κάνουμε τα παιδιά μας να αισθάνονται ότι υπάρχει χώρος για εκείνα μέσα στην οργανωμένη ομογένεια, ανεξάρτητα από το πόσο καλά μιλούν ελληνικά.
Η Ομοσπονδία επενδύει στις υποτροφίες και προσπαθεί να δίνει στους νέους ουσιαστικό ρόλο στις δράσεις της. Ένα από τα πράγματα που με συγκίνησαν ιδιαίτερα στην τελευταία παρέλαση ήταν ο μεγάλος αριθμός νέων εθελοντών. Ήταν για μένα μία πολύ σημαντική ένδειξη ότι η νέα γενιά θέλει να συμμετέχει, αρκεί να της δώσουμε την ευκαιρία και να την κάνουμε να αισθανθεί ότι η παρουσία και η προσφορά της έχουν πραγματική αξία.
Αυτή τη φιλοσοφία προσπαθήσαμε να εφαρμόσουμε και στην ίδια τη διοίκηση της Ομοσπονδίας. Τόσο στην αμέσως προηγούμενη θητεία μου όσο και στη σημερινή, στο Διοικητικό μας Συμβούλιο συμμετέχουν νεότεροι άνθρωποι. Και όταν λέω «νεότεροι», δεν εννοώ μόνο ηλικιακά. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι νέοι και ως προς τη συμμετοχή τους στην οργανωμένη ομογένεια. Για μένα αυτό είναι εξίσου σημαντικό.Πρέπει να ανοίξουμε τις πόρτες μας και σε ανθρώπους που ίσως δεν μεγάλωσαν μέσα στις οργανώσεις μας, που δεν έχουν δεκαετίες συμμετοχής ή που τώρα κάνουν τα πρώτα τους βήματα στα κοινά της ομογένειας. Να τους δώσουμε την ευκαιρία να φέρουν νέες ιδέες, διαφορετικές εμπειρίες και έναν νέο τρόπο σκέψης. Παράλληλα, η εμπειρία των παλαιότερων πρέπει να λειτουργεί ως καθοδήγηση και όχι ως εμπόδιο στην αλλαγή. Η συνέχεια της ομογένειας θα έρθει όταν οι γενιές συνεργάζονται και όχι όταν η μία περιμένει απλώς να διαδεχθεί την άλλη.
Δεν θέλω οι νέοι να έρχονται μόνο για να παρακολουθούν τις εκδηλώσεις μας ή να τους καλούμε μόνο όταν χρειαζόμαστε εθελοντές. Θέλω να βρίσκονται στο τραπέζι όπου παίρνονται οι αποφάσεις. Θέλω να αισθάνονται ότι αυτή η Ομοσπονδία, αυτή η κοινότητα και, τελικά, αυτή η ομογένεια είναι και δική τους.
Γιατί, αν θέλουμε να υπάρχει οργανωμένη ομογένεια σε είκοσι, τριάντα ή πενήντα χρόνια, δεν αρκεί να λέμε στους νέους ότι πρέπει να συνεχίσουν αυτό που δημιουργήσαμε εμείς. Πρέπει από σήμερα να τους δώσουμε χώρο να δημιουργήσουν μαζί μας αυτό που θα παραδώσουν εκείνοι στην επόμενη γενιά.
Πόσο κοντά βρίσκεται σήμερα η ελληνική πολιτεία στην ελληνική κοινότητα της Βοστώνης; Υπάρχει ουσιαστική επικοινωνία και συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας, καθώς και με το Υπουργείο Εξωτερικών και τις αρμόδιες υπηρεσίες για τον Απόδημο Ελληνισμό;
Υπάρχει επικοινωνία με την Ελλάδα και θεωρώ πολύ σημαντικό αυτή η σχέση να συνεχίσει να ενισχύεται. Υπάρχει, όμως, ακόμη σημαντικό περιθώριο για μία πιο ουσιαστική, σταθερή και αμφίδρομη σχέση μεταξύ της ελληνικής πολιτείας και της ομογένειας.Η ομογένεια δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως κάτι που θυμόμαστε στις εθνικές επετείους ή κατά τη διάρκεια επίσημων επισκέψεων Ελλήνων κυβερνητικών και πολιτικών εκπροσώπων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Έλληνες του εξωτερικού μπορούν και πρέπει να αποτελούν μία πραγματική γέφυρα για την Ελλάδα – στον πολιτισμό, στην εκπαίδευση, στις επιχειρήσεις, στην επιστήμη και στις διεθνείς σχέσεις. Επί δεκαετίες στηρίζουμε την Ελλάδα, προβάλλουμε τα εθνικά μας θέματα και εργαζόμαστε για να διατηρήσουμε τον Ελληνισμό, τη γλώσσα, την ιστορία και τις παραδόσεις μας ζωντανές στις επόμενες γενιές.
Θα ήθελα να υπάρχει ακόμη πιο συστηματική επικοινωνία με τους αρμόδιους φορείς της Ελλάδας, ώστε οι οργανώσεις της ομογένειας να γνωρίζουν ποιες δυνατότητες συνεργασίας υπάρχουν και, αντίστοιχα, η ελληνική πολιτεία να ακούει ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες των κοινοτήτων στο εξωτερικό.Όμως, για μένα υπάρχει και κάτι ακόμη πολύ σημαντικό: η επικοινωνία αυτή δεν πρέπει να τελειώνει όταν οι εκπρόσωποι της Ελλάδας επιστρέφουν στην Αθήνα.
Υποδεχόμαστε εκπροσώπους της ελληνικής κυβέρνησης και του πολιτικού κόσμου στις Ηνωμένες Πολιτείες, συναντιόμαστε μαζί τους και τους παρουσιάζουμε συγκεκριμένα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ομογένεια – ακόμη και ζητήματα που αφορούν ομογενείς οι οποίοι είναι Έλληνες πολίτες. Ακούμε ότι κατανοούν τα προβλήματα, ότι συμφωνούν πως πρέπει να αντιμετωπιστούν και ότι θα υπάρξει συνέχεια. Δυστυχώς, πολλές φορές, μετά την επιστροφή τους στην Ελλάδα, αυτή η συνέχεια δεν υπάρχει.
Στέλνουμε επιστολές, τηλεφωνούμε και ζητούμε συναντήσεις όταν βρισκόμαστε στην Ελλάδα, προκειμένου να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη θεμάτων που ήδη έχουμε συζητήσει. Πολλές φορές δεν λαμβάνουμε απάντηση. Και κάποιες φορές ακούμε ότι είναι πολύ απασχολημένοι με τους ψηφοφόρους ή τους πολίτες που εκπροσωπούν.
Τότε, όμως, γεννάται ένα πολύ απλό και ουσιαστικό ερώτημα:Εμείς ποιοι είμαστε; Ποιος εκπροσωπεί εμάς;
Όταν ένας εκπρόσωπος της Ελλάδας έρχεται στη Βοστώνη ή οπουδήποτε αλλού στις Ηνωμένες Πολιτείες, έρχεται ως εκπρόσωπος της πατρίδας μας. Συναντά την ομογένεια, ζητά να ακούσει τις απόψεις και τις ανησυχίες μας και μας μιλά για τη σημασία του Απόδημου Ελληνισμού. Αυτή η σχέση, όμως, δεν μπορεί να είναι μονόδρομος και δεν μπορεί να σταματά τη στιγμή που το αεροπλάνο επιστρέφει στην Ελλάδα.
Η Ελλάδα ζητά από την ομογένεια να είναι δίπλα της – και είμαστε. Τη στηρίζουμε πολιτιστικά, οικονομικά και κοινωνικά, προβάλλουμε τα εθνικά της θέματα και λειτουργούμε καθημερινά ως πρεσβευτές του Ελληνισμού στις χώρες όπου ζούμε. Το ίδιο δικαίωμα έχουμε κι εμείς να ζητούμε από την ελληνική πολιτεία να είναι δίπλα μας.Δεν ζητούμε ειδική μεταχείριση. Ζητούμε συνέπεια, συνέχεια, επικοινωνία και ουσιαστική εκπροσώπηση. Όταν θέτουμε ένα πρόβλημα, θα πρέπει να υπάρχει ένας μηχανισμός ώστε αυτό να καταγράφεται, να παρακολουθείται και να λαμβάνουμε μία απάντηση – ακόμη και αν η απάντηση δεν είναι πάντοτε αυτή που θα θέλαμε.
Γιατί η σχέση Ελλάδας και ομογένειας πρέπει να είναι αμφίδρομη. Όπως η Ελλάδα δικαίως ζητά από εμάς να μην την ξεχνάμε, έτσι κι εμείς ζητούμε από την Ελλάδα και τους εκπροσώπους της να μη μας ξεχνούν όταν επιστρέφουν στην πατρίδα.Η ομογένεια δεν είναι απλώς Έλληνες που ζουν μακριά από την Ελλάδα. Είμαστε αναπόσπαστο κομμάτι του Ελληνισμού. Και η φωνή μας πρέπει να ακούγεται όχι μόνο όταν η Ελλάδα έρχεται σε εμάς, αλλά και όταν εμείς απευθυνόμαστε στην Ελλάδα.
Υπάρχει σήμερα οικονομική χρηματοδότηση ή άλλη οργανωμένη βοήθεια από την ελληνική πολιτεία προς τις ελληνικές κοινότητες, τις ομοσπονδίες και τους πολιτιστικούς φορείς της Βοστώνης; Αν υπάρχει, σε ποιους τομείς κατευθύνεται και ποια είναι τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζετε ως προς την εξασφάλιση πόρων;
Η πραγματικότητα για οργανώσεις όπως η δική μας είναι ότι μεγάλο μέρος όσων πραγματοποιούμε βασίζεται στην οικονομική στήριξη της ίδιας της κοινότητας – στις χορηγίες, στις δωρεές, στις εκδηλώσεις μας και, φυσικά, στην τεράστια προσφορά των εθελοντών.
Η εξασφάλιση πόρων αποτελεί διαρκή πρόκληση, ιδιαίτερα όταν θέλουμε όχι απλώς να διατηρήσουμε τις υπάρχουσες δράσεις, αλλά να δημιουργήσουμε νέες.Πέρα όμως από την οικονομική βοήθεια, σημαντική είναι και η θεσμική υποστήριξη: η διευκόλυνση συνεργασιών, εκπαιδευτικών προγραμμάτων, πολιτιστικών ανταλλαγών και η καλύτερη σύνδεση της ομογένειας με φορείς στην Ελλάδα.
Ποια είναι η σχέση της ελληνικής κοινότητας με την πολιτειακή και τοπική διοίκηση της Μασαχουσέτης, τον δήμο της Βοστώνης και τους εκλεγμένους εκπροσώπους της περιοχής; Υπάρχουν προγράμματα, επιχορηγήσεις ή άλλες μορφές στήριξης από αμερικανικούς δημόσιους φορείς για τις πολιτιστικές, εκπαιδευτικές και κοινωνικές δραστηριότητές σας;
Η ελληνική κοινότητα αποτελεί εδώ και πολλές δεκαετίες κομμάτι της κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής της Μασαχουσέτης.Η Ομοσπονδία συνεργάζεται με τοπικούς και πολιτειακούς φορείς, ιδιαίτερα για μεγάλες διοργανώσεις όπως η Παρέλαση της Ελληνικής Ανεξαρτησίας και οι εορτασμοί που πραγματοποιούνται στο Δημαρχείο και στο State House.
Για εμάς είναι σημαντικό οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι να γνωρίζουν την κοινότητά μας όχι μόνο όταν έχουμε μία μεγάλη εκδήλωση, αλλά όλο τον χρόνο.Παράλληλα, πιστεύω ότι και εμείς ως Ελληνοαμερικανοί έχουμε ευθύνη να είμαστε ενεργοί πολίτες, να γνωρίζουμε τους εκπροσώπους μας και να συμμετέχουμε στη ζωή των πόλεων και των πολιτειών όπου ζούμε.
Πώς αξιολογείτε τη συνεργασία της ελληνικής κοινότητας με το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στη Βοστώνη; Υπάρχουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες ή κοινά σχέδια που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την εξυπηρέτηση των Ελλήνων πολιτών, την πολιτιστική διπλωματία και τους δεσμούς της ομογένειας με την Ελλάδα;
Το Γενικό Προξενείο αποτελεί έναν πολύ σημαντικό σύνδεσμο ανάμεσα στην Ελλάδα και την ομογένεια της Νέας Αγγλίας.Για την Ομοσπονδία, η συνεργασία και η ανοιχτή επικοινωνία με το Προξενείο είναι ιδιαίτερα σημαντικές. Υπάρχουν πολλές δυνατότητες να αναπτύξουμε ακόμη περισσότερο κοινές δράσεις στον πολιτισμό, στην εκπαίδευση, στη νέα γενιά και στην προβολή της σύγχρονης Ελλάδας.
Θέλουμε μία σχέση συνεργασίας όπου μπορούμε να ανταλλάσσουμε ιδέες, να εντοπίζουμε ευκαιρίες και να λειτουργούμε μαζί προς όφελος της ομογένειας και των σχέσεών της με την Ελλάδα.
Πόσο ισχυρή είναι σήμερα η φωνή της ελληνικής ομογένειας στα πολιτικά και κοινωνικά πράγματα της Μασαχουσέτης; Με ποιον τρόπο ενθαρρύνετε τους Ελληνοαμερικανούς να συμμετέχουν στα κοινά, να επικοινωνούν με τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους και να διεκδικούν λύσεις σε ζητήματα που αφορούν την κοινότητα;
Οι Ελληνοαμερικανοί έχουν μακρά ιστορία συμμετοχής στα κοινά της Μασαχουσέτης, όμως πιστεύω ότι υπάρχει πάντοτε περιθώριο για μεγαλύτερη συμμετοχή.Η δύναμη μίας κοινότητας δεν μετριέται μόνο από τον αριθμό των ανθρώπων της. Μετριέται από το πόσο συμμετέχουν.
Ενθαρρύνουμε τους Ελληνοαμερικανούς – και ιδιαίτερα τους νέους – να ενημερώνονται, να ψηφίζουν, να γνωρίζουν ποιοι τους εκπροσωπούν, να συμμετέχουν στις τοπικές τους κοινότητες και να επικοινωνούν με τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους για θέματα που τους απασχολούν.Αυτό δεν αφορά κάποιο συγκεκριμένο κόμμα. Αφορά την ενεργή ιδιότητα του πολίτη, μία αξία που βρίσκεται άλλωστε βαθιά μέσα στην ίδια την ελληνική παράδοση.
Εσείς, κυρία Βιδάλη, έχετε διαγράψει μία μακρά πορεία στην ελληνική ομογένεια της Βοστώνης, μέσα από τη δημοσιογραφία, την τηλεοπτική εκπομπή «The Greek Program» και τη συμμετοχή σας σε κοινοτικούς φορείς. Ποιοι ήταν οι σημαντικότεροι σταθμοί αυτής της διαδρομής και τι σας έχει διδάξει η πολυετής ενασχόλησή σας με την κοινότητα;
Μεγάλωσα στο Dorchester, σε μία ελληνική οικογένεια μεταναστών, οπότε η ελληνική κοινότητα ήταν πάντοτε μέρος της ζωής μου.Το 1995 ξεκινήσαμε το «The Greek Program», μία δίγλωσση τηλεοπτική εκπομπή που δημιουργήθηκε με έναν πολύ απλό σκοπό: να δώσει φωνή στην ελληνική κοινότητα, να ενημερώνει, να παρουσιάζει τον πολιτισμό μας και, κυρίως, να δίνει χώρο στην επόμενη γενιά.
Για περισσότερα από 25 χρόνια είχα την τιμή να είμαι παρουσιάστρια, παραγωγός και υπεύθυνη της εκπομπής σε εθελοντική βάση. Μέσα από αυτή τη διαδρομή γνώρισα ανθρώπους από κάθε πλευρά της κοινότητάς μας και κατάλαβα πόσο σημαντικό είναι να ακούμε ο ένας τον άλλον.Παράλληλα, υπηρέτησα την κοινότητα μέσα από την Εκκλησία και διάφορους κοινοτικούς φορείς και είχα την τιμή να υπηρετήσω και στο παρελθόν ως Πρόεδρος της Ομοσπονδίας.Αν έχω μάθει κάτι όλα αυτά τα χρόνια, είναι ότι κανένας άνθρωπος και κανένας οργανισμός δεν μπορεί να πετύχει μόνος του. Η ομογένεια προχωρά όταν αφήνουμε στην άκρη τις προσωπικές διαφορές και θυμόμαστε για ποιο λόγο βρισκόμαστε εδώ: για να αφήσουμε κάτι καλύτερο στην επόμενη γενιά.
Πώς μπορεί να ενισχυθεί η συνεργασία ανάμεσα στην ελληνική κοινότητα της Βοστώνης και την Ελλάδα στους τομείς της εκπαίδευσης, της επιχειρηματικότητας, της έρευνας, του πολιτισμού και του τουρισμού; Υπάρχουν συγκεκριμένα σχέδια ή πρωτοβουλίες που θα θέλατε να αναπτυχθούν τα επόμενα χρόνια;
Η Βοστώνη είναι ένα από τα σημαντικότερα κέντρα εκπαίδευσης, έρευνας, ιατρικής και καινοτομίας στον κόσμο. Παράλληλα, διαθέτει μία ιστορική και δυναμική ελληνική κοινότητα.Υπάρχουν επομένως τεράστιες δυνατότητες.Θα ήθελα να δούμε περισσότερες συνεργασίες μεταξύ πανεπιστημίων στην Ελλάδα και τη Βοστώνη, ανταλλαγές φοιτητών, προγράμματα για νέους της διασποράς, συνεργασίες μεταξύ Ελλήνων και Ελληνοαμερικανών επιχειρηματιών, αλλά και περισσότερες πολιτιστικές πρωτοβουλίες.
Πρέπει επίσης να παρουσιάζουμε στα παιδιά μας μία Ελλάδα που δεν υπάρχει μόνο στις φωτογραφίες των παππούδων τους. Τη σύγχρονη Ελλάδα της επιστήμης, της τεχνολογίας, της επιχειρηματικότητας, της τέχνης και του πολιτισμού.
Ποιες θεωρείτε ότι είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική ομογένεια στη Βοστώνη; Αφορούν κυρίως τη διατήρηση της ταυτότητας, τη συμμετοχή των νέων, τη χρηματοδότηση, τη συνεργασία μεταξύ των φορέων ή υπάρχουν και άλλα ζητήματα που απαιτούν άμεση αντιμετώπιση;
Θα έλεγα ότι η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η συνέχεια.Οι πρώτες γενιές δημιούργησαν τις οργανώσεις μας επειδή τις χρειάζονταν. Για τις νεότερες γενιές πρέπει να δημιουργήσουμε έναν λόγο για να θέλουν να συμμετέχουν.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε πρόθυμοι και εμείς να αλλάξουμε. Να χρησιμοποιούμε την τεχνολογία, να επικοινωνούμε διαφορετικά, να ακούμε περισσότερο τους νέους και, κυρίως, να τους δίνουμε πραγματικές ευθύνες.Υπάρχουν επίσης ζητήματα χρηματοδότησης και εθελοντισμού, καθώς πολλές οργανώσεις βασίζονται στους ίδιους ανθρώπους επί χρόνια.
Και υπάρχει ακόμη μία πρόκληση: η συνεργασία. Η ομογένεια είναι πολύ πιο δυνατή όταν οι οργανώσεις μας συνεργάζονται αντί να λειτουργούν η καθεμία μόνη της.Δεν χρειάζεται να συμφωνούμε πάντοτε σε όλα. Χρειάζεται όμως να θυμόμαστε ότι έχουμε έναν κοινό στόχο: τη διατήρηση και την πρόοδο του Ελληνισμού.
Κλείνοντας, ποιο είναι το όραμά σας για την ελληνική κοινότητα της Βοστώνης και της Νέας Αγγλίας την επόμενη δεκαετία; Τι θα θέλατε να έχει επιτευχθεί σε επίπεδο πολιτισμού, παιδείας, θεσμικής συνεργασίας και συμμετοχής των νέων, και ποιο μήνυμα θα θέλατε να στείλετε τόσο στους Έλληνες της ομογένειας όσο και στην ελληνική πολιτεία;
Το όραμά μου είναι μία ελληνική κοινότητα ενωμένη, δυναμική και ανοιχτή στην επόμενη γενιά.Θέλω σε δέκα χρόνια να βλέπω περισσότερους νέους στα διοικητικά συμβούλια των οργανώσεών μας. Θέλω τα παιδιά μας να γνωρίζουν την ιστορία τους και να αισθάνονται υπερήφανα για την ελληνική τους καταγωγή, ακόμη κι αν είναι τρίτη, τέταρτη ή πέμπτη γενιά.Θέλω επίσης μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των συλλόγων, των ενοριών, των εκπαιδευτικών και πολιτιστικών φορέων, του Γενικού Προξενείου και της Ελλάδας.
Στους Έλληνες της ομογένειας θα έλεγα: μην περιμένετε από κάποιον άλλο να κρατήσει την κοινότητα ζωντανή. Ελάτε, συμμετέχετε, φέρτε τα παιδιά σας και δώστε λίγο από τον χρόνο σας. Η ομογένεια ανήκει σε όλους μας.Και προς την Ελλάδα θα ήθελα να πω: να μην ξεχνάτε ποτέ τους Έλληνες της διασποράς. Μπορεί να ζούμε χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, αλλά η Ελλάδα παραμένει μέσα στην καρδιά μας.
Το δικό μας καθήκον είναι να διασφαλίσουμε ότι αυτή η αγάπη δεν θα τελειώσει με τη δική μας γενιά, αλλά θα περάσει στην επόμενη.
