MagazinoΡετρό

Χριστουγεννιάτικες αναμνήσεις απο την Αθηνα της δεκαετίας 1960-1970

H βόλτα στο «κέντρο» της εορταστικής Αθήνας στη δεκαετία 1960-1970 είχε ολόκληρο τελετουργικό.

Ολόκληρη η οικογένεια ντυνόταν καλά και ήθελε να ζήσει τον στολισμό της πόλης που αν και πολύ πιο φτωχικός απο ότι έχουμε σήμερα έκρυβε πάντα μια μαγική λάμψη .Τα μαγαζιά της λαμπερής Χριστουγεννιάτικης Αθήνας του τότε δεν ήταν τόσο πολλά όμως για μικρούς και μεγάλους ήταν ότι καλύτερο να προμηθευτούν τα δώρα τους για τις μέρες των εορτών.

Πρωταγωνιστικό ρόλο είχε το ΜΙΝΙΟΝ που τέτοιες μερες, μερικές  δεκαετίες  πριν, ηταν υπέρλαμπρο,πλημμυρισμένο στο φως γεμάτο χρώματα και σίγουρα πρωταγωνιστούσε στην Αθηνα αλλά και στα όνειρα των παιδιών. Εδώ η διασκέδαση άρχιζε απο τις κυλιομενες σκάλες κάτι μάλλον πολύ μοντέρνο για εκείνη την εποχή .

Στην περίοδο των Χριστουγέννων στον 7 όροφο  του ΜΙΝΙΟΝ στηνόταν ολόκληρο σκηνικό από τον μαγικό κόσμο των παραμυθιών.

Αγαπημένοι ήρωες, παιχνίδια και δώρα ξετρέλαιναν τους μικρούς και η φωτογραφία στα γόνατα του Άι Βασίλη, καθισμένο στη μεγάλη του πολυθρόνα, ήταν μία από τις μεγαλύτερες χαρές και επιθυμίες για κάθε παιδάκι.

Γλυκές, παιδικές αναμνήσεις που δύσκολα ξεχνιούνται.

Στα μαγαζιά η Χριστουγεννιάτικη βόλτα γινόταν ένας  καταναλωτικός παράδεισος.

ΔραγώναςΑφοί Τσιτσόπουλοι-Αthenee,  Αφοί Λαμπρόπουλοι, Κλαουδάτος, Κατράντζος…όλα στολισμένα έδιναν την δική τους εορταστική «πινελιά» στη Αθήνα .

Η Πανελλήνια Αγορά ήταν ο «απόλυτος» προορισμός για παιχνίδια , τα ”καλά” μας παπούτσια τα αγοράζαν οι γονείς μας  στου Μουγερ που είχε κάτι χαριτωμένα ξύλινα ζωάκια για να κάθονται τα παιδάκια και να δοκιμάζουν τα γιορτινά τους συνήθως λουστρινένια καινούργια παπούτσια τους.



Μαγαζιά που έδιναν λάμψη τότε στην Αθήνα και θάμπωναν τα παιδικά μας μάτια αλλά δυστυχώς δεν υπάρχουν πια …

Μετά τα ψώνια οι οικογένειες πηγαίναν για λουκουμάδες στο Αιγαίο η στον Κρίνο ,ενώ κάποιοι επέλεγαν το Zonars που ήταν σημείο συνάντησης της αστικής αλλά και κοσμικής Αθήνας.

Οι δρόμοι ήταν γεμάτοι κόσμο που συνήθως πήγαινε στο κέντρο οικογενειακώς με το λεωφορείο για να ζήσει την εορταστική ατμόσφαιρα αφού οι γειτονιές της Αθήνας δεν είχαν ανάλογο στολισμό.

Τα καρότσια των μικροπωλητών της Αιόλου γεμάτα χρωματιστά  μπαλόνια τελείως διαφορετικά όμως απο τα σημερινά ,έμοιαζαν λιγάκι με εορταστικές σαμπρέλες.Όπως και να ήταν οι φουσκωτοί Αγιοβασιληδες και παιχνίδια έμοιαζαν σαν θαύματα στα παιδικά μας μάτια …

Οι λαχειοπώληδες δούλευαν νυχθημερόν και προσκαλούσαν τον κόσμο να δοκιμάσει την τύχη του τις γιορτές.
Οι τροχονόμοι με δώρα γύρω τους εντυπωσίαζαν τους περαστικούς .

Οι μοδίστρες έραβαν πυρετωδώς λαμπερά μοντελάκια συνήθως κοπιάροντας κάποιο φόρεμα απο περιοδικά της εποχής για να είναι έτοιμες οι κυρίες να εντυπωσιάσουν στα «καλέσματα» των εορτών.

Ρούχα με κεντήματα,βαρειά υφάσματα  ….για ρεβεγιόν που άφηναν εποχή.

Στα κομμωτήρια οι γυναίκες έψηναν τα κεφάλια τους σε κάτι κάσκες σεσουάρ με τα μαλλιά πασαλειμένα πλίξ τυλιγμένα σε ρόλλει κι όλα μαζί σκεπασμένα με δίχτυ και τα αυτιά σκεπασμένα με κοκκάλινα καπάκια.

Τα χτενίσματα των εορτών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακά αλλά πολλές φορές το υπερβολικά φουσκωμένο το μαλλί έμοιαζε σαν φωλιά εξωτικού πουλιού .

Όσα χρόνια και εάν πέρασαν ,όσα πράγματα και εάν άλλαξαν τα Χριστούγεννα ήταν και θα είναι η πιο λαμπερή γιορτή για τα παιδιά αλλά και για τους μεγάλους.

Οι μέρες του 1960 -1970 έφυγαν οριστικά. Όσοι όμως έζησαν αυτά τα χρόνια τις κρατάνε βαθειά στην ψυχή τους με μια γλυκιά νοσταλγία.

Όλοι μας τέτοιες μέρες αναπολούμε με τον ένα η τον άλλο τρόπο τρυφερές αναμνήσεις απο τα  Χριστούγεννα  των παιδικών μας χρόνων που μας έκαναν  ευτυχισμένους.

Τώρα που δεν είμαστε πια παιδια, κοιτώντας πίσω στο χρόνο  μπορουμε αυτο να το πουμε με βεβαιοτητα ότι τα χρόνια εκείνα με λιγότερα πράγματα είμασταν όλοι χαρούμενοι και πιο κοντά ο ένας στον άλλον.

Και να θυμόμαστε ότι τελικά  δεν θέλει πολλά ένα παιδί για να νοιώσει ευτυχισμένο …Αρκεί το χέρι της χαμογελαστης μαμάς του  σε μια χαρούμενη βολτα στα στολισμένα μαγαζιά και θα έχει ολα οσα χρειάζεται να θυμάται ….για τα δικά του Χριστούγεννα .

Επιμέλεια :Κατερίνα Κομνηνού

 

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button