Στα ’60s η Μύκονος ήταν το νησάκι που είχε ανακαλύψει μόνον μια μικρή παρέα του Αθηναίων όπως η Ελένη Βλάχου, ο Ζάχος Χατζηφωτίου, η Μελίνα Μερκούρη, κ.ά.
Η ταβέρνα του Αγγελετάκη
Τότε βέβαια την παραλία της Ψαρού την ήξεραν μόνο οι ντόπιοι κι αυτό επειδή εκεί είχαν το περιβόλι και το ταβερνάκι τους δυο συντοπίτες τους, ο Κυριάκος και η σύζυγός του Ελένη Αγγελετάκη.
Μάλιστα, όπως υποστήριζαν άνθρωποι που γνώριζαν καλά το νησί, ο Κυριάκος ήταν μάλλον από τους «αδικημένους» της οικογένειας Αγγελετάκη: Τα αδέλφια του είχαν προικιστεί με χωράφια-φιλέτα στα Άνω Μερά, ενώ σε εκείνον είχε κληρωθεί το χέρσο, άνυδρο χωράφι πάνω στην παραλία. Σε αυτή την παραλία κατάφερε να φτιάξει και μια μικρή ταβέρνα με βασικό μενού ψάρι της ημέρας κυρίως, που υπήρχε σε αφθονία, θαλασσινά και ό,τι σκάρωνε η κουζίνα με τα φρέσκα ζαρζαβατικά από το περιβόλι.
Έως το 1975 οι εισπράξεις της ταβέρνας ήταν μικρές – λογικό, αφού το νησί ήταν ακόμα σχετικά παρθένο, τα καταλύματα λιγοστά, οι δρόμοι ανύπαρκτοι.
Για τους τουρίστες που έφταναν τότε στη Μύκονο η επίσκεψη στην Ψαρού, ήταν ακόμα ένα μακρύ, περιπετειώδες ταξίδι.
Τότε η Ψαρού ήταν μία ήσυχη απάνεμη παραλία της Μυκόνου , αντί για τις σαμπάνιες και τους μπάτλερ του Nammos, υπήρχαν μόνο τα καταγάλανα νερά ,ησυχία και το μικρό μαγαζάκι πολύ απλό και όμορφο με καλούς ανθρώπους και φρέσκα ψαράκια.
Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 την επιχείρηση αναλαμβάνει ο γιος της οικογένειας, Κώστας Αγγελετάκης. Ήταν η εποχή που η Ψαρού άρχισε να γίνεται γνωστή μεταξύ Ελλήνων και ξένων, επωνύμων και μη και ο αγαπημένος προορισμός των απανταχού bohemian-chic, του παλιού χρήματος και του veritable κοσμοπολιτισμού.
Λίγο πριν το millennium, o τζίρος ταβέρνας, η οποία στο μεταξύ είχε μετατραπεί σε ένα κυριλέ εστιατόριο, έφθανε τα 3,5 με 4 εκατ. δραχμές τη μέρα.
Τότε ήταν που ξεκίνησε και η μόδα με τις ρεζερβέ ομπρελοξαπλώστρες.Μια όμως παρεξήγηση ανάμεσα σε δύο ισχυρούς επιχειρηματίες, που οδήγησε σε βίαιη συμπλοκή, είχε ως αποτέλεσμα την ολική καταστροφή της ταβέρνας το 2002. Το άσχετο αυτό γεγονός ήταν η αρχή για το glam παραμύθι του Nammos.
Τότε ο Αγγελετάκης αποφάσισε να πουλήσει την επιχείρησή του και τρεις «ψαγμένοι» φίλοι το χτυπάνε: Ο Τζαννής Φραντζέσκος, ο οποίος εκείνη την εποχή εργαζόταν ως μπάρμαν στο γνωστό «Caprice», ο Κωνσταντής Κουσαθανάς και ο αιγύπτιος σεφ Σάμι Ιμπραήμ, πρώην ιδιοκτήτης του ιταλικού εστιατορίου La Casa.
Nammos: Παιδική χαρά για πλούσιους , διάσημους και νεόπλουτους
Την επόμενη σεζόν γεννιέται το Nammos . Ξύλινες ξαπλώστρες, υποδειγματικό beach service, μαξιλάρες για άραγμα και super cocktails στο cafe, μουσική και φυσικά καλό φαγητό.
Από την πρώτη χρονιά λέγεται ότι ο τζίρος εκτοξεύτηκε στο 1,5 εκατομμύριο ευρώ!
Διοργανώνει μυθικά πάρτυ και συναυλίες με τρελό κόστος συμμετοχής. Φυσικά είναι όλοι εκεί ,πλούσιοι, διάσημοι ,star του Ηolywood ,νεόπλουτοι και wannabe αστέρες όλων των δραστηριοτήτων .
Το Nammos γίνεται ο απόλυτος προορισμός για τους mega rich and famous όλου του πλανήτη, η τριάδα των ιδιοκτητών πρόσθετε κάθε χρόνο και νέα ευφάνταστα «στολίδια» στη μικροσκοπική λωρίδα άμμου.
F.Briatore -F 1
Ξαπλώστρες των 2.800 ευρώ, 30λιτρες σαμπάνιες Armand De Brignac Midas των 120.000 ευρώ, καμπάνες των 5.000 ευρώ ημερησίως με εξωτερικό τζακούζι και προσωπικό μπάτλερ για μερικές ώρες ιδιωτικότητας, εμπορικό κέντρο (Nammos Village) με τα διασημότερα –και ακριβότερα-
brands ανά τον κόσμο, είναι μερικά από τα assets της μοναδικής παιδικής χαράς για πλουσίους και διάσημους.
Όπως και να έχει το Nammos είτε το θέλουμε είτε όχι έγινε ένα success story που άφησε πολλά χρήματα όχι μόνον σε αυτούς που το διαχειρίζονται αλλά και στα ταμεία του Ελληνικού Τουρισμού.
Το τελευταίο χρονικό διάστημα μετά τις καταγγελίες περί πολεοδομικών παραβάσεων και αυθερεσίας το Nammos είχε και αυτό θέματα με κτίσματα που δεν τηρούσαν την νομοθεσία και ξεκίνησε κατεδάφιση τμημάτων των παράνομων κατασκευών του στην Ψαρρού.
