Οι πολιτικοί αναλυτές διεθνώς εκτιμούν ότι ο πόλεμος θα κρατήσει πολύ καιρό απο ότι αρχικά φαινόταν και οι Εμίρηδες ανησυχούν για τις επιπτώσεις – Ντουμπάι, Κατάρ, ΗΑΕ, Μπαχρέιν και Κουβέιτ λοξοκοιτάζουν Κίνα, Ινδία και Πακιστάν, θεωρώντας ότι οι ΗΠΑ τους πρόδωσαν εξαιτίας του Ισραήλ .
Ήδη παρατηρούνται ελλείψεις σε τρόφιμα, ενώ εφιαλτικά είναι τα σενάρια για το νερό
Η παρατεταμένη αστάθεια στη Μέση Ανατολή διαμορφώνει ένα ολοένα και πιο εύθραυστο γεωπολιτικό περιβάλλον, με πολλούς αναλυτές να εκτιμούν ότι οι συγκρούσεις δύσκολα θα τερματιστούν στο άμεσο μέλλον. Οι συνέπειες δεν περιορίζονται στο στρατιωτικό πεδίο, αλλά επεκτείνονται βαθιά στην οικονομία, την επισιτιστική ασφάλεια και τη διαχείριση ζωτικών πόρων.
Ιδιαίτερη ανησυχία επικρατεί στις μοναρχίες του Κόλπου, οι οποίες, παρά τον τεράστιο ενεργειακό τους πλούτο, αντιμετωπίζουν μια λιγότερο ορατή αλλά εξίσου κρίσιμη απειλή: την έλλειψη νερού. Αν και διαθέτουν άφθονο πετρέλαιο και φυσικό αέριο, η επιβίωσή τους εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από την αφαλάτωση θαλασσινού νερού, μια διαδικασία δαπανηρή, ενεργοβόρα και εξαιρετικά ευάλωτη σε γεωπολιτικές αναταράξεις.
Σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης έντασης, ακόμη και περιορισμένες επιθέσεις σε ενεργειακές ή υδροδοτικές υποδομές θα μπορούσαν να διαταράξουν άμεσα την παραγωγή πόσιμου νερού. Οι σύγχρονες μεγαλουπόλεις της περιοχής, που στηρίζονται σε συνεχή παροχή νερού για την καθημερινότητα, τον τουρισμό και τη βιομηχανία, βρίσκονται σε ιδιαίτερα επισφαλή θέση.
Το πρόβλημα επιτείνεται από τα περιορισμένα αποθέματα γλυκού νερού. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτά επαρκούν μόνο για λίγες ημέρες, γεγονός που σημαίνει ότι οποιαδήποτε διακοπή στη λειτουργία των μονάδων αφαλάτωσης μπορεί να προκαλέσει άμεση κρίση. Ένα τεχνικό ή στρατιωτικό πλήγμα δεν θα είχε απλώς προσωρινό αντίκτυπο, αλλά θα μπορούσε να εξελιχθεί ταχύτατα σε ανθρωπιστική καταστροφή.
Παράλληλα, οι γεωπολιτικές ισορροπίες μεταβάλλονται. Τα κράτη του Κόλπου επανεξετάζουν τις συμμαχίες τους και αναζητούν νέους εταίρους, επιδιώκοντας μεγαλύτερη αυτονομία και ασφάλεια. Ωστόσο, όσο η περιοχή παραμένει ασταθής, η εξάρτηση από κρίσιμες υποδομές καθιστά σαφές ότι ο πραγματικός πλούτος δεν είναι μόνο η ενέργεια, αλλά η πρόσβαση σε βασικούς πόρους όπως το νερό.
Στο νέο αυτό περιβάλλον, η αντίφαση γίνεται όλο και πιο έντονη: χώρες πλούσιες σε πετρέλαιο μπορεί να βρεθούν αντιμέτωπες με σοβαρή έλλειψη του πιο απαραίτητου αγαθού για την ανθρώπινη ζωή. Και αυτός είναι ίσως ο μεγαλύτερος, αλλά και πιο υποτιμημένος, κίνδυνος της σύγχρονης γεωπολιτικής κρίσης.
Enjoynews.gr
