Μαρίκα Μητσοτάκη μια αληθινή Κυρία -μια γυναίκα πρότυπο που είχε μάθει να παλεύει με τον πόνο και να αναδεικνύεται νικήτρια



Στάθηκε στο πλευρό του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη για σχεδόν 60 χρόνια, ανέθρεψε τέσσερα παιδιά, δεκατρία εγγόνια, πέντε δισέγγονα και έχει συνδέσει το όνομά της με ορισμένες σημαντικές στιγμές στην ιστορία του τόπου.Ήταν 6 Μαίου 2012 όταν απεβίωσε η Μαρίκα Μητσοτάκη ύστερα απο σοβαρά προβλήματα υγείας.
Στις 17 Απριλίου 2012 είχε εισαχθεί στο Ευγενίδιο Θεραπευτήριο λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, πέρα από τα κινητικά λόγω της πολυομυελίτιδας που υπέστη σε νεαρή ηλικία..
“Στα 13 μου η μαμά μου μου έραβε μια φούστα καρό. Τη θυμάμαι σαν να είναι τώρα. Όμως, από τη μία μεριά η φούστα έγερνε. Η μαμά μου θορυβήθηκε και πήγαμε στο γιατρό, ο οποίος διέγνωσε μεγάλη σκολίωση λόγω της πολιομυελίτιδας. Τα πράγματα ήταν σκούρα. Έτσι πήραμε την απόφαση να πάμε στην Αμερική, όπου έμενε η αδελφή της μητέρας μου”, είχε πει στην τελευταία της συνέντευξη στο Life&Style και στο δημοσιογράφο Δημήτρη Τάκη. ”

Πήγα το πρωί να σηκωθώ από το κρεβάτι και έπεσα κάτω. Οι γονείς μου τρόμαξαν. Ήρθε ο γιατρός και όταν με εξέτασε τους είπε ότι αυτό το παιδί δεν θα περπατήσει ποτέ. Εγώ δεν ήμουν μπροστά, αλλά το άκουσα και δεν το ξέχασα ποτέ. Αυτόν το γιατρό τον βρήκα μετά από χρόνια και όταν με ρώτησε γιατί είμαι τόσο επιθετική μαζί του, του είπα ότι όταν ήμουν παιδί άκουσα αυτό που είπατε στους γονείς μου
Η Μαρίκα Μητσοτάκη, γεννήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1930. Ήταν μοναχοπαίδι γνωστής ευκατάστατης οικογένειας της Αθήνας, με κατοικία στην οδό Βουκουρεστίου, o πατέρας της Αγαμέμνονας Γιαννούκος ήταν έμπορος δερμάτων και η μητέρα της κόρη Πειραιώτη βιομηχάνου.Η Μαρίκα φοίτησε στη σχολή «Μακρή» , έμαθε ξένες γλώσσες, και παρακολούθησε μαθήματα χορού και κολύμβησης.
Όμως η αγάπη της για τον αθλητισμό στιγμάτισε τη ζωή της , καθώς στο κολυμβητήριο ήρθε σε επαφή με το μικρόβιο της πολιομυελίτιδας…
Η δύναμη και η ισχυρή θέλησή της φάνηκε μόλις στα εννιά της χρόνια… όταν διέψευσε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τον καθηγητή ιατρικής ο οποίος λανθασμένα –όπως αποδείχθηκε, είχε γνωματεύσει ότι «αυτό το παιδί δεν πρόκειται να ξαναπερπατήσει ποτέ»…
Ήταν τότε μόλις το τρίτο περιστατικό στην Ελλάδα... Η ασθένεια γρήγορα διέλυσε τμήματα της σπονδυλικής της στήλης μετατρέποντας την καθημερινότητά της σε εφιάλτη.
Ένας θείος της στην Ουάσιγκτον κατάφερε -σύμφωνα με τη δική της μαρτυρία «να εξασφαλίσει την πολυπόθητη βίζα μέσω του ίδιου του Ρούζβελτ, που είχε ιδιαίτερη ευαισθησία στο θέμα, καθώς είχε πάθει και ο ίδιος την αρρώστια. Γι’ αυτό και μας έδωσε την άδεια…».
Υποβλήθηκε στην πρώτη εγχείρηση και έμεινε στην απόλυτη ακινησία για έξι μήνες… Στα 17 της επανήλθε στις ΗΠΑ αποφασισμένη να υποβληθεί σε πρωτοποριακή χειρουργική επέμβαση με μεγάλο ρίσκο.
«Μαρίκα, είσαι νέα κοπέλα, όμορφη, η ζωή είναι μπροστά σου, θα ερωτευτείς έναν ωραίο άντρα, αξίζει να το κάνεις», της είπε ο γιατρός της και έπειτα από πέντε ακόμη μήνες στο γύψο άρχισε να νιώθει πως η περιπέτεια υγείας ήταν πια παρελθόν…
Η επιστροφή στην Ελλάδα την βρήκε να απολαμβάνει, στα 18 της, το πρώτο πραγματικά χαρούμενο καλοκαίρι της εφηβείας της.
Η γνωριμία της με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη
Όπως είχε δηλώσει η ίδια: η καθοριστική γνωριμία της με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη έγινε στο ασανσέρ
του ΝΙΜΙΤΣ, όπου είχε πάει να επισκεφθεί μια φίλη της. “Τον κοίταζα καλά καλά όσο ήμασταν μαζί στο
ασανσέρ και όταν πήγα στη φίλη μου, της είπα ότι μόλις γνώρισα ένα βουλευτή που μου άρεσε πολύ. Να φανταστείς ότι μετά από αυτή τη συνάντηση πήγαινα στη βουλή και τον κοίταζα από τα θεωρεία. Κάποτε ο Μητσοτάκης μου είχε πει ότι έβλεπε στα θεωρεία δυο μαύρα μάτια…” είχε διηγηθεί στην τελευταία της συνέντευξη.
«Δύο χρόνια μετά, ήρθε η ώρα για τον μοιραίο πρώτο χορό…
Ένα βράδυ, έβαλα ένα ωραίο φουστάνι και πήγα στο χορό που είχε διοργανώσει ο Ερυθρός Σταυρός, προς τιμήν της Νταίζης Μαυράκη, η οποία είχε εκλεγεί τότε σταρ Ελλάς – σπουδαίο γεγονός για την εποχή! Να τος λοιπόν μπροστά μου ο Κώστας! Εγώ στεκόμουν πίσω από τον πάγκο με τα ποτά, ως μέλος της Επιτροπής του χορού. Πλησιάζει λοιπόν εκείνος, ψηλός, ωραίος και μου λέει: «“Θέλω, παρακαλώ, ουίσκι με πάγο”. “Ένα ποτήρι;” ρωτάω εγώ. Και εκείνος απαντά: “Όχι, δύο ποτήρια! Ένα για μένα κι ένα για σας”…»
Το επίμονο φλερτ του πανήψηλου κρητικού τρόμαξε την οικογένεια Γιαννούκου…
Μάλιστα η μητέρα της αποφάσισε να την απομακρύνει από κοντά του στέλνοντάς την να περάσει τα Χριστούγεννα στους θείους της στην Αμερική. Ομως ο νεαρός βουλευτής την ακολούθησε…. Και εκεί, σε ένα ρομαντικό ουγγαρέζικο μαγαζί στην άλλη άκρη του Ατλαντικού αρραβωνιάστηκαν, τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων!
Παντρεύτηκαν στις 6 Ιουνίου 1953 και τα πρώτα χρόνια της συμβίωσης δεν ήταν καθόλου εύκολα για την αριστοκράτισσα Μαρίκα. Η ίδια έχει διηγηθεί τις πρώτες εντυπώσεις απο το πατρικό του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στην Κρήτη, «ένα σπίτι χωρίς θέρμανση και με ελάχιστο ζεστό νερό», όπου «φόρεσα φανελένια νυχτικιά που δεν είχα βάλει ποτέ στη ζωή μου. Όμως, ένα πράγμα που δεν άντεχα στο σπίτι της πεθεράς μου ήταν το φαγητό.
Μια μέρα λοιπόν, με περίσσιο θράσος, της λέω: “Μητέρα, θέλω να σας πω κάτι: το φαΐ σας είναι απαίσιο”.Κι εκείνη απάντησε “Περιπεράστε, μαντάμ!”… Από τότε ανέλαβα σιγά σιγά να μαγειρεύω τα δικά μου φαγητά και άφηνα εκείνους να φτιάχνουν τα …νεροπίλαφα!».
Το ζεύγος απέκτησε τέσσερα παιδιά, την Ντόρα, την Αλεξάνδρα, την Κατερίνα και τον σημερινό πρωθυπουργό Κυριάκο και 13 εγγόνια.
Τα πρώτα χρόνια της ηγεσίας του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στη Νέα Δημοκρατία, εκείνη υπήρξε ο άνθρωπος που οργάνωσε μαζί με στελέχη του κόμματος το ιδιαίτερα δυναμικό τμήμα γυναικών το οποίο πρωτοστάτησε στις εκλογικές μάχες του 1985, του 1989 και του 1990.
Ο μύθος θέλει τους πολιτικούς ηγέτες της οικουμενικής κυβέρνησης του 1989 να συμφώνησαν στο σχηματισμό της γύρω από ένα τραπέζι με τα περίφημα ντολμαδάκια της! Χρειάστηκε να περάσουν 22 χρόνια για να αποκαλύψει η ίδια ότι η συνάντηση των Χαρίλαου Φλωράκη, Λεωνίδα Κύρκου και Κωνσταντίνου Μητσοτάκη που έγινε σπίτι της Γλυφάδας «δεν ήταν καν δείπνο, αλλά μια απλή συνάντηση, με εξίσου απλό κέρασμα, καφέ και γλυκό».
Η μαγειρική έγινε μία από τις μεγάλες της αγάπες, όχι μόνο για την δημιουργία πάνω από τις ζεστές εστίες αλλά και για τις στιγμές της οικογένειας γύρω από το τραπέζι οι οποίες ομορφαίνουν τη ζωή της. Μια ζωή που η ίδια διηγήθηκε μέσα από τις σελίδες του βιβλίου «Συνταγές με… ιστορία», από τις εκδόσεις Λιβάνη, το οποίο κυκλοφόρησε το 2011( μία μέρα πριν τα 81α γενέθλιά της).
Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό του 1991 όταν ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζωρτζ Μπους με τη σύζυγό του Μπάρμπαρα επισκέφτηκαν το σπίτι του Έλληνα πρωθυπουργού, καλοκαίρι, στα Χανιά.
Η Μαρίκα Μητσοτάκη έχει ετοιμάσει αστακό, πίτες και κολοκυθάκια γεμιστά αλλά μέχρι να τα σερβίρει πέρασε πολλές ώρες αμηχανίας. «Οι φρουροί του άρχισαν να ανοίγουν τις κατσαρόλες και να δοκιμάζουν τα πάντα, για να σιγουρευτούν ότι δεν θα δηλητηριαστεί ο πρόεδρος. Όλο το βράδυ, δε, είχαν βάλει ειδικό σωματοφύλακα να φυλάει τα…ψυγεία!», διηγήθηκε η ίδια.
Άλλο ένα περιστατικό που διηγείτο…
Η επίσκεψη του Αριστοτέλη Ωνάση –έμενε δίπλα ακριβώς απο το σπίτι τους ζευγους Μητσοτάκη στη Γλυφάδα τον Μάιο του 1966, της είχε μείνει αξέχαστη: «Μαρικάκι, έχεις τίποτα να φάω; Πεινάω!»της είπε ο Έλληνας κροίσος. Αφού τον κοίταξε, του είπε με τόλμη: «Δεν ντρέπεσαι; Ανθρωπος με τόσα καλά, να μην έχεις στο σπίτι σου κάτι να φας το βράδυ;». Τελικώς, το μενού που του πρότεινε μάλλον δεν τον αποθάρρυνε. «Εχω μία γουρουνοκεφαλή, αν θέλεις, φά’την! Και έκατσε ο Ωνάσης και.. την έφαγε !!!».
Οι παλιοί Γλυφαδιώτες τη θυμούνται να κυκλοφορεί καθημερινά στους δρόμους της μικρής τότε πόλης, να ψωνίζει στα καταστήματα και να πηγαίνει στον …Τάσο με τα γνωστά νεγράκια και τις τυροπίτες να του δίνει… τις ειδικές παραγγελίες της…:Τάσο, θα μου φτιαξεις …40 τυρόπιττες, αλλά όμως μικρές…
Η ίδια προσωπικά πήρες πολλές και σημαντικές πρωτοβουλίες για την ανάδειξη θεμάτων ατόμων με αναπηρία και πρωτοστάτησε σε πολλές εκδηλώσεις ατόμων ΑμεΑ στην προσπάθεια βελτίωσης της καθημερινότητάς τους.
Η Μαρίκα Μητσοτάκη υπήρξε πρότυπο αγωνίστριας σε όλη της τη ζωή. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της την ταλαιπωρούσαν πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας, σε όλη της τη ζωή, όμως, είχε μάθει να παλεύει με τον πόνο και να αναδεικνύεται νικήτρια!
Τα τελευταία χρόνια υπέφερε πολύ, από κινητικά προβλήματα και καρκίνο. Ωστόσο ήταν μια γυναίκα που αντιμετώπιζε τη ζωή πάντα με χαμόγελο….
Ήταν μια γυναίκα πολύ έξυπνη και δυναμική και πολύ συναισθηματική.
Αυτοσαρκαζόταν και αστειευόταν με τον εαυτό της συνέχεια. Δεν λύγισε ποτέ, όσες περιπέτειες και αν αντιμετώπισε. Συνήθιζε να λέει ότι “όταν δεν είμαι σπίτι, η πρώτη μου δουλειά είναι να πάρω τον Κώστα, και να του πω “Καλημέρα αγάπη μου!”
Η σχέση τους ήταν μια σχέση δυνατη και έντονη, μια σχέση ζωής…”Δεν θέλω να δω τη ζωή μου χωρίς τον Μητσοτάκη. Θα προτιμούσα να φύγω πρώτη”,είχε πει στην τελευταία της συνέντευξη. Όπως ακριβώς έγινε…
Τώρα κάπου ….στον παράδεισο θα περνούν καλά μαζί όπως έκαναν σε όλη τους την ζωή …γιατί ιστορίες ζωής και αγάπης σαν την δική τους συνεχίζουν σίγουρα ….και στο μετά!






