ΑΠΟΨΕΙΣ

Αχ βρε Μαμά ,αχ ρε Μπαμπά, σας ήθελα κοντά μου …λίγο ακόμη

 

                                                                             γράφει η Α.Αγγέλου

Την μέρα που χάνεις τον γονιό σου ανεξαρτήτως ηλικίας ορφανεύεις .Η μάνα αλλά και ο πατέρας δεν έχουν ηλικία …και στα 100 ακόμη είναι η μαμά και ο μπαμπάς μας και είναι ένας και μοναδικός για τον κάθε ένα από εμάς .

Τους θυμάσαι νέους τότε που ήταν πάντα εκεί δίπλα σου απο τότε που έχεις τις πρώτες εικόνες του  ευατου  σου .

Σε φρόντιζαν ,σε πρόσεχαν ,σε μάλωναν ,σε συμβούλευαν ,σε εκνεύριζαν αλλά αυτοί ήταν εκείνοι που σου γνώρισαν τον κόσμο αλλά και τον ίδιο σου τον εαυτό.

Για αυτούς δεν έπαψες ποτέ να είσαι το κοριτσάκι τους  όσο κ εαν έχεις μεγαλώσει.

Ακόμη και εάν έχεις πια τη δική σου οικογένεια που έχει λογικά την προταιρεοτητα στη ζωή σου και πιθανόν σε κουράζουν τα  συχνά τηλέφωνα και οι ερωτήσεις τους για την καθημερινότητα σου ,εκείνοι εσένα θα σε βλέπουν πάντα εκείνο το αστείο μικρό κοριτσάκι που κρατούσαν από το χέρι πηγαίνοντας το στο σχολείο .

Και εαν η ζωή που κρύβει εκπλήξεις και πολλές φορές δεν είναι καθόλου «ευγενική» σε φορτώσει στη πλάτη πόνο και προβλήματα ,τότε τους ψάχνεις ακόμη περισσότερο.

Θέλεις  να τους μιλήσεις να τους πεις τον πόνο της ψυχής σου .

Εαν είσαι τυχερός και τους έχεις ακόμη στη ζωή σου όσο μεγάλοι και εάν είναι ,θα σε ακούσουν θα σε βοηθήσουν θα σου προσφέρουν ότι μπορούν να απαλύνουν τον πόνο σου  .

Και εσύ θα νιώσεις καλύτερα μόνο που θα τους έχεις κοντά σου….αυτούς που κάποτε τότε στα χρόνια της εφηβείας η παρέα τους σου ήταν ανυπόφορη.

Αν όμως έχουν ….φύγει τότε σε πιάνει το παράπονο. Ξέρεις ότι αυτοί´ που θα σε …βοηθούσαν ….δεν είναι πια εδώ και νιώθεις τοσο μόνη .

Οι γονείς μας είναι  η ισορροπία ,η ασφάλεια και η δύναμή μας.

Είναι αυτοί  που θα έδιναν και τη ζωή τους για να μας κάνουν  να νιώσουμε  χαρούμενοι  και ασφαλείς  όπως όταν είμασταν  παιδία.

Και όταν σου πούνε ότι ο γονιός σου «έφυγε» το μόνο που θα μπορέσεις να πεις είναι …Αχ βρε Μαμά ,αχ ρε Μπαμπά, σας ήθελα κοντά μου …λίγο ακόμη δεν πρόλαβα να πω τόσα πολλά δεν πρόλαβα να σας  πω πόσο πολύ σ αγαπώ…

Αν οι δικοί ας γονείς ζούνε , αφιερώστε τους λίγο απο τον πάντα λιγοστό ελεύθερο  χρόνο  σας και κυρίως δώστε τους αγάπη …γιατι κάποτε δεν θα είναι «εκεί» για εσάς και δεν θα φταίνε αυτοί που θα απουσιάζουν από κοντά σας

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δείτε επίσης
Close
Back to top button