Αντιδράσεις και ερωτηματικά προκαλεί η απόφαση να κλείσει η πρόσβαση των αυτοκινήτων σε ένα από τα σημεία της παραλίας Χάρακα, όπου μέχρι πρόσφατα οι επισκέπτες μπορούσαν να σταθμεύουν τα οχήματά τους σε έναν υποτυπώδη, αλλά ιδιαίτερα χρήσιμο χώρο.
Όπως αναφέρουν οι άνθρωποι της παραλίας, το κλείσιμο έγινε κατόπιν εντολής του Δήμου Λαυρεωτικής. Η αιτιολογία, σύμφωνα με όσα μεταφέρθηκαν, ήταν ουσιαστικά η αποτροπή της στάθμευσης των αυτοκινήτων στο συγκεκριμένο σημείο.
Το ερώτημα, όμως, που τίθεται από τους λουόμενους είναι εύλογο: τι έχει γίνει για τις βασικές υποδομές της παραλίας;
Στην παραλία Χάρακα, όπως δεν υπάρχει ούτε μία χημική τουαλέτα που να έχει τοποθετηθεί από τον Δήμο για την εξυπηρέτηση του κόσμου. Παράλληλα, ο δρόμος πρόσβασης παραμένει σε ιδιαίτερα κακή κατάσταση, εδώ και χρόνια με ένα δύσβατο και γεμάτο πέτρες τμήμα, περίπου πενήντα μέτρων, που κάνει την πρόσβαση ταλαιπωρία για τους οδηγούς και όχι μόνο.
Την ίδια ώρα, φαίνεται πως η προτεραιότητα δόθηκε στο να μην μπορούν τα αυτοκίνητα να προσεγγίζουν το σημείο όπου οι οδηγοί μπορούσαν να τα έχουν κοντά τους και σε οπτική επαφή.
Και εδώ βρίσκεται ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα.
Όσοι λουόμενοι επιλέγουν την παραλία Χάρακα υποστηρίζουν ότι κατά καιρούς έχουν σημειωθεί περιστατικά κλοπών, ακόμη και παραβιάσεις αυτοκινήτων με σπασμένα τζάμια. Ο περιορισμένος χώρος στάθμευσης που υπήρχε έδινε τουλάχιστον τη δυνατότητα στους επισκέπτες να έχουν το όχημά τους σε σχετικά κοντινή απόσταση και να μπορούν να το βλέπουν.
Με το κλείσιμο της συγκεκριμένης διόδου, οι οδηγοί καλούνται πλέον να αφήσουν τα αυτοκίνητά τους σε σημεία όπου, σύμφωνα με τις καταγγελίες, δεν υπάρχει αντίστοιχη ορατότητα και αίσθηση ασφάλειας.
Το ζήτημα, επομένως, δεν είναι απλώς αν επιτρέπεται ή όχι η στάθμευση σε ένα συγκεκριμένο σημείο. Είναι αν, πριν περιοριστεί η πρόσβαση, έχουν δημιουργηθεί οι στοιχειώδεις εναλλακτικές υποδομές για τους ανθρώπους που επισκέπτονται την παραλία.
Γιατί είναι δύσκολο να γίνει κατανοητό πώς μια δημοτική αρχή μπορεί να παρεμβαίνει για να κλείσει έναν χώρο στάθμευσης, όταν την ίδια στιγμή παραμένουν άλυτα βασικά προβλήματα: ένας δύσβατος δρόμος πρόσβασης, απουσία στοιχειωδών εγκαταστάσεων υγιεινής και —σύμφωνα με τους επισκέπτες— επαναλαμβανόμενες ανησυχίες για την ασφάλεια των οχημάτων.
Οι λουόμενοι δεν ζητούν, όπως λένε, κάτι παράλογο. Ζητούν στοιχειώδεις συνθήκες πρόσβασης και ασφάλειας για μια παραλία που αποτελεί αγαπημένο προορισμό για κατοίκους και επισκέπτες της περιοχής.
Γιατί μια παραλία δεν χρειάζεται μόνο απαγορεύσεις. Χρειάζεται και τις στοιχειώδεις υποδομές που δικαιούνται όσοι την επισκέπτονται.
