Η Βενετία, με τα γραφικά κανάλια της, τις ρομαντικές γόνδολες και την αρχιτεκτονική που μοιάζει βγαλμένη από παραμύθι, θεωρείται μία από τις πιο «ερωτικές» πόλεις στον κόσμο.
Ο ατμοσφαιρικός φωτισμός της, οι στενοί δαιδαλώδεις δρόμοι της και οι γέφυρες που ενώνουν τα νησάκια της δημιουργούν ένα σκηνικό ιδανικό για ερωτευμένα ζευγάρια. Από τη μαγεία της Πλατείας του Αγίου Μάρκου μέχρι την ηρεμία μιας βαρκάδας στο Μεγάλο Κανάλι, κάθε γωνιά της πόλης αποπνέει ρομαντισμό και μυστήριο, κάνοντας τη Βενετία έναν προορισμό που ξυπνά τα πιο βαθιά συναισθήματα.
¨Πόσοι και πόσοι δεν έχουν κάνει πρόταση γάμου σε μια γόνδολα ή κάτω από τη γέφυρα των Στεναγμών.Είναι γεγονός ότι το «σκηνικό» αυτής της πόλης προσφέρει αμέτρητες ευκαιρίες για να εκφράσεις την αγάπη σου.
Ας δούμε όμως την ιστορία της .Η Βενετία ειπναι μια πόλη χτισμένη πάνω σε μια ομάδα 118 μικρών νησιών που χωρίζονται από κανάλια και ενώνονται μεταξύ τους με γέφυρες. Βρίσκεται στην ομώνυμη ελώδη λιμνοθάλασσα που απλώνεται κατά μήκος της ακτογραμμής μεταξύ των εκβολών των ποταμών Πάδου (Πο) και Πιάβε.
Η Βενετία έπρεπε πάντα να συνυπάρχει αρμονικά με το νερό που την περιβάλλει αλλά και με τη διάβρωση.
Η Βενετία είναι φημισμένη για την ομορφιά της τοποθεσίας της, την αρχιτεκτονική της και τα έργα τέχνης της. Ολόκληρη η πόλη είναι καταγεγραμμένη ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, μαζί με τη λιμνοθάλασσά της.
Η πλωτή πόλη της Βενετίας, σίγουρα μία από τις πλέον ασυνήθιστες πόλεις στον κόσμο, κτίστηκε πάνω σε 118 νησάκια στη μέση της λιμνοθάλασσας στην κορυφή της Αδριατικής θάλασσας στη βόρεια Ιταλία. Φαίνεται αδύνατο, μια πόλη τόσο μεγάλη, να μπορεί να επιπλέει πάνω σε μια λιμνοθάλασσα με καλάμια και βάλτους. Τι έκανε όμως τους ανθρώπους να θέλουν να ζήσουν σε ένα επίπεδο λασπωμένο νησί στη μέση μιας λιμνοθάλασσας; Η απάντηση είναι: «ο φόβος».
O κόσμος έφυγε από τα σπίτια του τον 5ο αιώνα μ.Χ. για να ξεφύγει από τους βάρβαρους, βρίσκοντας προστασία και καταφύγιο ανάμεσα στους ψαράδες που ζούσαν στην περιοχή. Έτσι γεννήθηκε η ανάγκη να κτιστεί μια νέα πόλη. Η διάσημη πόλη της Βενετίας γεννήθηκε την 25η Μαρτίου του 421μ.Χ.
H πόλη που αποτελεί σημείο αναφοράς όχι μόνον για τον τουρισμό της Ιταλίας χτίστηκε σε πάνω από 100 μεμονωμένα νησιά, φυτεύοντας ξύλινους σωρούς, μήκους 5 μέτρων στο ασταθές έδαφος της λιμνοθάλασσας.Περιτριγυρισμένοι από λάσπη αλατιού και ελλείψει οξυγόνου κάτω από το νερό, οι ξύλινοι σωροί δεν σαπίζουν αλλά πετρώνουν μόνιμα, σχηματίζοντας έτσι τα τέλεια θεμέλια της πόλης.
Πριν αρχίσουν να χτίζουν τα κτίρια με θέα τα κανάλια, οι Βενετοί φύτεψαν ξύλινες στοίβες στο έδαφος για να το κάνουν πιο συμπαγές.
Όπως αναφέρεται στον Ιστορικό Άτλαντα της Serenessima, «Τα θεμέλια όλων των κτιρίων είναι φτιαγμένα από πολύ ισχυρούς δρυός ή στύλους durmast, που διαρκούν για πάντα κάτω από το νερό… Αυτά οδηγούνται σταθερά στο έδαφος και στη συνέχεια ασφαλίζονται με μεγάλα σταυρωτά κομμάτια και γεμίζονται μεταξύ των πόλων με διάφορα κομμάτια πέτρας και τσιμέντου, κάνοντας σταθερές και σταθερές βάσεις μέσω της πήξης και της τοποθέτησης. ”
Πολύ χοντρές σανίδες και ένα στρώμα από πέτρινα κομμάτια τοποθετήθηκαν στην κορυφή. Από εδώ άρχισαν να υψώνουν τα τείχη των θεμελίων. Με άλλα λόγια, είναι σαν να χτίστηκε η Βενετία πάνω σε δάσος ανάποδα.
Τα κτίρια έπρεπε να προσαρμοστούν σε αυτό το ασταθές έδαφος, για το λόγο αυτό ένα από τα χαρακτηριστικά των κτιρίων στη Βενετία είναι η ακραία ελαστικότητά τους, ικανή να προσαρμοστούν στις κινήσεις του εδάφους.
Περπατώντας στους δρόμους μπορεί να έχετε παρατηρήσει κάποιους τοίχους που είναι στρογγυλεμένοι ή με κλίση προς τα μέσα, αυτό συμβαίνει επειδή η τεχνική με την οποία χτίζονται σημαίνει ότι οι τοίχοι δεν ανοίγουν προς τα έξω, για να αποφύγουν την κατάρρευση, αλλά αντίθετα τείνουν να γείρουν στην οροφή.
Τα δάπεδα των κτιρίων είναι επίσης κατασκευασμένα από ξύλο, ελαφρύ και ελαστικό υλικό και είναι στερεωμένα στους τοίχους με μεταλλλικές ράβδους δεσίματος, οι οποίες αντιτίθενται στην κατάρρευση προς τα εξωτερικά στοιχεία του τοίχου.
Από πού ήρθαν όλα αυτά τα ξύλα;
Τα ξύλα δρυός προήλθαν από τις περιοχές Τρεβίζο, Φριούλι και αργότερα από την Ίστρια, ενώ τα έλατα από τα βουνά, Μπασάνο και Καντόρε. Το ξύλο έφτασε κατά μήκος των ποταμών Adige, Brenta και Piave.Οι κορμοί ήταν δεμένοι μεταξύ τους για να σχηματίσουν σχεδίες και σπρώχθηκαν από το ρεύμα στη Βενετία. Εδώ έφτασαν στο Fondamenta delle Zattere, για να ταξινομηθούν.
Είναι δύσκολο να το πιστέψει κάποιος αλλά σήμερα στη Βενετία υπάρχουν πολλά κτήρια που στέκονται πάνω σε ξύλινη θεμελίωση ηλικίας 1.000 ετών.
Tέλος, να τονίσουμε ότι σήμερα η Βενετία έχει μόνο μία πλατεία, 102 μικρότερες πλατείες με την ονομασία campo, 134 ακόμα μικρότερες πλατείες με την ονομασία campiello, 438 γέφυρες, 178 κανάλια, ένα μεγάλο κανάλι, 2.000 πηγάδια, 3.000 δρομάκια, 148 εκκλησίες, 170 καμπαναριά και 7.000 καπνοδόχους και μόλις 54.000 μόνιμους κατοίκους.
