Ο Ν.Τράμπ δήλωσε : «Δεν έχουμε ανάγκη κανέναν» μετά την άρνηση πολλών χωρών για συμμετοχή σε επιχείρηση στο Ορμούζ
Η κλιμάκωση της κρίσης στα Στενά του Ορμούζ έχει προκαλέσει έντονες γεωπολιτικές αναταράξεις, καθώς το Ιράν φαίνεται να εφαρμόζει μια μακροχρόνια στρατηγική ελέγχου της περιοχής. Το πέρασμα αυτό είναι ζωτικής σημασίας για την παγκόσμια ενέργεια, αφού από εκεί διέρχεται περίπου το 15% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου, καθώς και μεγάλο μέρος των εξαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου από το Κατάρ, τον μεγαλύτερο εξαγωγέα LNG διεθνώς.
Τα προβλήματα στα Στενά του Ορμούζ ξεκίνησαν μετά την 28η Φεβρουαρίου και τις αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις κατά του Ιράν, ξεκινώντας τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, φτάνοντας στην τρίτη εβδομάδα του.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η στάση της Ευρώπης εμφανίζεται ιδιαίτερα επιφυλακτική έως και αρνητική όσον αφορά τη στρατιωτική εμπλοκή. Χώρες-κλειδιά της Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γερμανία, απέρριψαν κατηγορηματικά την προοπτική αποστολής δυνάμεων μέσω του ΝΑΤΟ για την αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας. Η στάση αυτή αντανακλά βαθύτερες ανησυχίες για το ενδεχόμενο γενικευμένης σύρραξης στη Μέση Ανατολή, αλλά και την απροθυμία πολλών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να εμπλακούν σε μια ακόμη στρατιωτική κρίση με υψηλό κόστος και αβέβαιη έκβαση.
Παράλληλα, αρκετά κράτη-μέλη της ΕΕ προτάσσουν τη διπλωματία και τις οικονομικές πιέσεις ως βασικά εργαλεία αντιμετώπισης της κρίσης, επιδιώκοντας την αποκλιμάκωση μέσω διαλόγου αντί στρατιωτικής δράσης. Η ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από την ευρύτερη περιοχή καθιστά την κατάσταση ακόμη πιο ευαίσθητη, καθώς μια παρατεταμένη ένταση θα μπορούσε να οδηγήσει σε αυξήσεις τιμών και ενεργειακή αστάθεια.
Από την άλλη πλευρά, ο πρόεδρος , Ντόναλντ Τραμπ, υιοθέτησε σκληρή ρητορική, δηλώνοντας:
Δεν έχουμε ανάγκη κανέναν…και να προσθέσει : «θα όφειλαν να πηδήξουν πάνω και να μας βοηθήσουν, διότι τους βοηθάμε εδώ και χρόνια».Έφθασε να πει ότι ακόμη και αυτός που οι ΗΠΑ θεωρούν τον μεγαλύτερο αντίπαλό τους σε διεθνές επίπεδο, η Κίνα, θα «έπρεπε να (τον) ευχαριστήσει» που άρχισε τον πόλεμο αυτό.
Μάλιστα, άφησε αιχμές προς τα μέλη του ΝΑΤΟ, υποστηρίζοντας ότι θα έπρεπε να στηρίξουν ενεργά τις ΗΠΑ, δεδομένης της μακροχρόνιας αμερικανικής συνεισφοράς στην ασφάλειά τους.
Η απροθυμία όχι μόνο της Ευρώπης αλλά και άλλων συμμάχων των ΗΠΑ, όπως η Ιαπωνία και η Αυστραλία, να συμμετάσχουν στρατιωτικά, καταδεικνύει ένα ευρύτερο ρήγμα στη δυτική συμμαχία ως προς τον τρόπο διαχείρισης της κρίσης.
Η Ελλάδα, απέναντι στην ένταση , κράτησε μια ισορροπημένη στάση, ευθυγραμμισμένη με τη Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, αποφεύγοντας την άμεση στρατιωτική εμπλοκή. Τόνισε τη σημασία της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας, λόγω της ισχυρής ελληνικής ναυτιλίας, ενώ παράλληλα υποστήριξε την ανάγκη για διπλωματική λύση και αποκλιμάκωση της κρίσης. Παρά τη στενή της σχέση με τις ΗΠΑ, διατήρησε στάση προσεκτικής στήριξης, χωρίς δέσμευση για αποστολή μάχιμων δυνάμεων, δίνοντας προτεραιότητα στη σταθερότητα και την αποφυγή μιας ευρύτερης σύγκρουσης.
Το γεγονός αυτό ενισχύει την εικόνα μιας πιο πολυπολικής διεθνούς τάξης, όπου ακόμη και παραδοσιακοί σύμμαχοι επιλέγουν διαφορετικές στρατηγικές, βασισμένες στα εθνικά τους συμφέροντα και την αποφυγή άμεσης εμπλοκής σε πολεμικές συγκρούσεις.
Enjoy news
