Κανείς δεν ήξερε το πραγματικό του όνομα .Όλοι στο Πήλιο τον φώναζαν «Ευτύχα» .Είχς καταγωγή από το Πακιστάν και ήρθε παιδί ακόμη στον Πλατανιά του Πηλίου πριν απο 20 χρόνια.
Ήταν καλόκαρδος ,αγαπητός και φιλήσυχος και έβγαζε τα προς το ζην σαν εργάτης με μεροκάματα σε διάφορες δουλειές.Η μοναδική του παρέα ένας σκυλος που του κράτησε συντροφιά όλα τα χρόνια που βρισκόταν στην Ελλάδα χωρίς να έχει κοντά του κάποιον δικό του άνθρωπο.
Τις τρεις τελευταίες ημέρες, ο Ευτύχας δεν είχε δώσει κανένα σημείο ζωής, αλλά τον αναζήτησε για δουλειά ένας εργάτης. Πήγε στο χωριό του Πηλίου, χτυπούσε την πόρτα αλλά δεν του άνοιγε κανείς. Τον κάλεσε στο τηλέφωνο και άκουσε τον χτύπο του κινητού μέσα από το σπίτι. Ανησύχησε και αμέσως κάλεσε την αστυνομία. Όταν οι αστυνομικοί άνοιξαν την πόρτα βρήκαν τον Ευτύχα πεσμένο στο πάτωμα και το κυνηγόσκυλο πάνω στο άψυχο σώμα, βουβό και ακίνητο χωρίς καμμιά διάθεση να εγκαταλείψει το «αφεντικό του».
Τα ζώα αγαπάνε χωρις να υπολογίζουν και συνήθως μένουν πάντα κοντά σε ανθρώπους που τα αγαπούν…ακόμη και όταν αυτοί φύγουν .
