Ένας γιγαντιαίος «ωκεανός» στο εσωτερικό της Γης: τι ανακάλυψαν οι επιστήμονες

Τα τελευταία χρόνια, η επιστημονική κοινότητα έχει έρθει αντιμέτωπη με μια εντυπωσιακή ανακάλυψη που αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε τον πλανήτη μας: την ύπαρξη ενός τεράστιου αποθέματος νερού βαθιά στο εσωτερικό της Γης. Αν και συχνά αποκαλείται «γιγαντιαίος ωκεανός», δεν πρόκειται για νερό σε υγρή μορφή, όπως οι ωκεανοί που γνωρίζουμε στην επιφάνεια, αλλά για νερό παγιδευμένο μέσα σε ορυκτά του μανδύα.

Πού βρίσκεται αυτός ο «ωκεανός»;

Η ανακάλυψη αφορά τη ζώνη μετάβασης του γήινου μανδύα, σε βάθος περίπου 410 έως 660 χιλιομέτρων κάτω από την επιφάνεια. Εκεί, οι εξαιρετικά υψηλές πιέσεις και θερμοκρασίες επιτρέπουν σε ορισμένα ορυκτά –κυρίως τον ρινγκουδίτη (ringwoodite)– να «φιλοξενούν» μόρια νερού στη κρυσταλλική τους δομή, με τη μορφή υδροξυλίων (OH).

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η ποσότητα αυτού του νερού μπορεί να είναι ίση ή και μεγαλύτερη από το σύνολο των ωκεανών της επιφάνειας της Γης.

Πώς έγινε η ανακάλυψη;

Το κλειδί βρέθηκε στη σεισμολογία. Μελετώντας τον τρόπο που διαδίδονται τα σεισμικά κύματα στο εσωτερικό της Γης, οι ερευνητές παρατήρησαν ανωμαλίες στην ταχύτητα και τη συμπεριφορά τους. Αυτές οι ανωμαλίες υποδήλωναν την παρουσία υλικών που περιέχουν νερό.

Η θεωρία επιβεβαιώθηκε όταν εντοπίστηκε φυσικός ρινγκουδίτης σε ένα διαμάντι που είχε σχηματιστεί βαθιά στον μανδύα. Η ανάλυση έδειξε ξεκάθαρα την παρουσία νερού στο ορυκτό, παρέχοντας την πρώτη άμεση απόδειξη ότι ο μανδύας μπορεί να αποθηκεύει τεράστιες ποσότητες νερού.

Η ύπαρξη αυτού του υπόγειου «ωκεανού» έχει τεράστιες συνέπειες για τη γεωλογία και την κατανόηση της ιστορίας της Γης:

Ο κύκλος του νερού: Το νερό δεν κυκλοφορεί μόνο ανάμεσα στους ωκεανούς, την ατμόσφαιρα και την επιφάνεια, αλλά και βαθιά στο εσωτερικό του πλανήτη μέσω της τεκτονικής των πλακών.

 Ηφαιστειακή δραστηριότητα: Το νερό στον μανδύα επηρεάζει το λιώσιμο των πετρωμάτων και, κατ’ επέκταση, τη δημιουργία μάγματος και ηφαιστείων.

 Σταθερότητα των τεκτονικών πλακών: Η παρουσία νερού μειώνει την αντοχή των πετρωμάτων, διευκολύνοντας τις κινήσεις των πλακών.

Προέλευση των ωκεανών: Η ανακάλυψη ενισχύει την ιδέα ότι το νερό της επιφάνειας ίσως προήλθε, τουλάχιστον εν μέρει, από το εσωτερικό της Γης και όχι αποκλειστικά από κομήτες ή αστεροειδείς.

Zoύμε σε ένα πλανήτη πιο «υδάτινο» απ’ όσο νομίζαμε

Παρότι δεν μπορούμε να αντλήσουμε ή να δούμε αυτόν τον υπόγειο ωκεανό, η ύπαρξή του μας υπενθυμίζει πόσο πολύπλοκος και δυναμικός είναι ο πλανήτης μας. Η Γη δεν είναι απλώς ένας βραχώδης κόσμος με νερό στην επιφάνεια, αλλά ένα σύστημα όπου το νερό παίζει καθοριστικό ρόλο από τον πυρήνα έως την ατμόσφαιρα.

Η ανακάλυψη αυτή ανοίγει νέους δρόμους στην έρευνα και μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στην κατανόηση όχι μόνο της Γης, αλλά και άλλων πλανητών που ίσως κρύβουν παρόμοια μυστικά στα βάθη τους.