Κραυγή αγωνίας του προέδρου του ευρωπαϊκού ιδρύματος ελληνισμού για τα ελληνικά σχολεία στην Ευρώπη
Κραυγή αγωνίας από τον πρόεδρο του ευρωπαϊκού ιδρύματος ελληνισμού , για μηδαμινή εκπαίδευση στα ελληνικά σχολεία της Ευρώπης .
Ας δούμε αναλυτικά το άρθρο του :
Η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στην Ευρώπη βρίσκεται σε κρίση. Αυτό που άλλοτε ήταν ένας ισχυρός πυλώνας πολιτιστικής και εθνικής ταυτότητας, σήμερα καταρρέει μπροστά στα μάτια μας. Οι μειώσεις στους διαθέσιμους εκπαιδευτικούς φτάνουν σε απελπιστικά επίπεδα – σχεδόν το ένα τρίτο κάθε χρόνο. Κι όμως, τα ελληνικά σχολεία στο εξωτερικό, τα οποία για χρόνια κρατούσαν ζωντανή τη φλόγα της γλώσσας και της ιστορίας μας, βλέπουν τις πόρτες τους να κλείνουν. Παιδιά απόδημων Ελλήνων, που διψούν να μάθουν για τις ρίζες τους, βρίσκονται ξαφνικά χωρίς πρόσβαση σε αυτό που δικαιωματικά τους ανήκει.
Οι οικονομικές αιτίες πίσω από αυτό το χάος είναι πολλές και σύνθετες. Παρόλο που η ελληνική παιδεία για τους απόδημους κατοχυρώνεται συνταγματικά, η χρηματοδότηση από το ελληνικό κράτος παραμένει ανεπαρκής. Η πρόσφατη εξαγγελία ενός σχεδίου για τον απόδημο ελληνισμό γέννησε προσδοκίες, αλλά τα νούμερα δεν λένε ψέματα. Ο προϋπολογισμός του Υπουργείου Παιδείας αφιερώνει μόλις το 0,47% του συνολικού ποσού για την εκπαίδευση των αποδήμων. Είναι αυτό αρκετό; Φυσικά και όχι. Είναι απλώς ένα συμβολικό ποσό που δεν αρκεί ούτε για τα βασικά.
Η Γερμανία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της τραγικής κατάστασης. 13 Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας (ΤΕΓ) παραμένουν φέτος κλειστά, και άλλα 25 υπολειτουργούν λόγω έλλειψης εκπαιδευτικών. Ποιος πληρώνει το τίμημα; Τα παιδιά μας, οι επόμενες γενιές, που δεν θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν τη γλώσσα και την ιστορία της πατρίδας τους. Μια ολόκληρη γενιά κινδυνεύει να χάσει την επαφή της με τις ρίζες της, και αυτό είναι κάτι που κανένα κράτος με εθνική υπερηφάνεια δεν μπορεί να αποδεχτεί.
Αλλά το πρόβλημα δεν σταματά εδώ. Οι απόδημοι Έλληνες έχουν πλέον δικαίωμα ψήφου, και η απογοήτευση από την έλλειψη ουσιαστικής στήριξης μπορεί να μετατραπεί σε σημαντική πίεση προς το πολιτικό σύστημα. Όταν δεν μπορείς να τιμήσεις τις υποχρεώσεις σου προς τη διασπορά, πώς περιμένεις να κερδίσεις την εμπιστοσύνη τους στις κάλπες; Η ρητορική των μεγάλων λόγων και των ανώδυνων εξαγγελιών δεν αρκεί. Χρειάζονται πράξεις, άμεση χρηματοδότηση, και κυρίως μια σαφής πολιτική βούληση που να δείχνει ότι η Ελλάδα δεν ξεχνά τα παιδιά της όπου κι αν βρίσκονται.
Η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στην Ευρώπη είναι περισσότερο από ένα εκπαιδευτικό ζήτημα· είναι ζήτημα εθνικής επιβίωσης και πολιτιστικής συνέχειας. Η αδράνεια δεν είναι επιλογή. Η Ελλάδα οφείλει να σταθεί στο ύψος της ιστορίας της και να επενδύσει στην εκπαίδευση των αποδήμων της, όχι ως υποχρέωση, αλλά ως ευκαιρία να ενδυναμώσει την παρουσία της διεθνώς. Ο απόδημος ελληνισμός δεν είναι απλά μια κοινότητα, είναι η ήπια ισχύς της Ελλάδας, μια ανεκμετάλλευτη δύναμη που μπορεί να αναδείξει τη χώρα μας σε κάθε γωνιά της Ευρώπης. Αν δεν το καταλάβουμε αυτό τώρα, σύντομα θα είναι πολύ αργά.
