Η Ευρώπη στην εμβέλεια των ιρανικών πυραύλων όπως δείχνει το χτύπημα στη βάση Ντιέγκο Γκαρσία
Δύο βαλλιστικούς πυραύλους μεσαίου έως ενδεχομένως και ενδιάμεσου βεληνεκούς εκτόξευσε το Ιράν προς τη στρατηγικής σημασίας βάση Ντιέγκο Γκαρσία, μια κοινή εγκατάσταση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ηνωμένου Βασιλείου στον Ινδικό Ωκεανό.
Η απόσταση μεταξύ Τεχεράνης και Ντιέγκο Γκαρσία ανέρχεται σε περίπου 4.118 χιλιόμετρα, γεγονός που καθιστά το περιστατικό ιδιαίτερα σημαντικό από πλευράς επιχειρησιακών δυνατοτήτων.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο πύραυλος που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Khorramshahr-4, ένας από τους πιο προηγμένους βαλλιστικούς πυραύλους του ιρανικού οπλοστασίου. Μέχρι σήμερα, οι δοκιμασμένες επιδόσεις του συγκεκριμένου συστήματος τοποθετούν την επιχειρησιακή του εμβέλεια μεταξύ 2.000 και 3.000 χιλιομέτρων. Ωστόσο, αναλυτές εκτιμούν ότι, υπό συγκεκριμένες συνθήκες (π.χ. μειωμένο φορτίο ή βελτιστοποιημένη τροχιά), η μέγιστη εμβέλειά του μπορεί να υπερβαίνει τα 4.000 χιλιόμετρα.
Αν επιβεβαιωθεί μια τέτοια επιχειρησιακή εμβέλεια, τότε το στρατηγικό αποτύπωμα του πυραύλου αλλάζει δραστικά. Από ιρανικό έδαφος, μια εμβέλεια άνω των 4.000 χλμ. επιτρέπει θεωρητικά πλήγματα σε:
• ολόκληρη τη Μέση Ανατολή
• τη Βόρεια Αφρική
• μεγάλο μέρος της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένων χωρών όπως η Γαλλία και ενδεχομένως το Ηνωμένο Βασίλειο
• τμήματα της Νότιας Ασίας και του Ινδικού Ωκεανού
Η συγκεκριμένη εμβέλεια φέρνει τον Khorramshahr-4 κοντά στην κατηγορία των πυραύλων ενδιάμεσου βεληνεκούς (IRBM), παρότι επισήμως κατατάσσεται ως MRBM. Επιπλέον, η δυνατότητα μεταφοράς πολλαπλών ή διασπορικών κεφαλών αυξάνει την επιχειρησιακή του αξία, επιτρέποντας πλήγματα σε εκτεταμένες ή πολλαπλές περιοχές-στόχους.
Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, η επίθεση δεν πέτυχε τον στόχο της. Ένας πύραυλος κατέπεσε σε μεγάλη απόσταση από τη βάση, ενώ ο δεύτερος αναχαιτίστηκε επιτυχώς από σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας με χρήση πυραύλου SM-3 που εκτοξεύτηκε από πολεμικό πλοίο.
Η βάση στο Ντιέγκο Γκαρσία αποτελεί κρίσιμο κόμβο για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στον Ινδικό Ωκεανό και πέραν αυτού. Φιλοξενεί στρατηγικά βομβαρδιστικά όπως τα B-52 Stratofortress, ιπτάμενα τάνκερ KC-135 Stratotanker, καθώς και εγκαταστάσεις ανεφοδιασμού και επιτήρησης υψηλής σημασίας. Η γεωγραφική της θέση – περίπου 3.000 χιλιόμετρα από το Στενό Μπαμπ-ελ-Μαντέμπ και τη Νότια Σινική Θάλασσα – την καθιστά κομβική για τον έλεγχο θαλάσσιων οδών.
Συνολικά, η επίθεση αυτή ερμηνεύεται ως ένδειξη ότι το Ιράν επιδιώκει να αποδείξει ικανότητα προβολής ισχύος σε αποστάσεις πολύ μεγαλύτερες από τον Περσικό Κόλπο. Το βασικό ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο η ακρίβεια των πυραύλων, αλλά κυρίως η πραγματική, επιχειρησιακά αξιοποιήσιμη εμβέλειά τους — καθώς αυτή καθορίζει το εύρος της γεωπολιτικής επιρροής και αποτροπής.
