Κινηματογράφος

Μάνος Χατζιδάκης έφυγε σαν σήμερα :η ζωή και το έργο του μεγάλου συνθέτη

 

Ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες μουσικοσυνθέτες.

Έφυγε σαν σήμερα στις 15 Ιουνίου του 1994 από οξύ πνευμονικό οίδημα και ετάφη στην Παιανία.

Ήταν γιός του δικηγόρου Γεωργίου Χατζιδάκι, από τον Μύρθιο Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου και της Αλίκης Αρβανιτίδου από την Αδριανούπολη. Μετά τον χωρισμό των γονιών του, το 1932, ο Μάνος Χατζιδάκις με τη μητέρα του και την αδελφή του εγκαθίστανται οριστικά στην Αθήνα.

Η μουσική του εκπαίδευση ξεκινά σε ηλικία μόλις 4 χρόνων και περιλαμβάνει μαθήματα πιάνου από την αρμενικής καταγωγής πιανίστρια Αλτουνιάν. Παράλληλα εξασκείται στο βιολί και στο ακορντεόν.

‘Οταν ήταν 13 χρόνων χάνει τον πατέρα του, ο οποίος πεθαίνει σε αεροπορικό δυστύχημα, γεγονός που σε συνδυασμό με την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου πολέμου επιφέρει μεγάλες οικονομικές δυσχέρειες στην οικογένεια.

Νεαρός, στα δύσκολα χρόνια της κατοχής και της απελευθέρωσης, ο Μάνος Χατζιδάκις εργάζεται ως φορτοεκφορτωτής στο λιμάνι του Πειραιά, παγοπώλης στο εργοστάσιο του Φιξ, υπάλληλος στο φωτογραφείο του Μεγαλοοικονόμου, βοηθός νοσοκόμος στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο.

Συγχρόνως αρχίζει ανώτερα θεωρητικά μαθήματα μουσικής με τον Μενέλαο Παλλάντιο, σημαντική μορφή της ελληνικής εθνικής μουσικής σχολής, και σπουδές Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τις οποίες ποτέ δεν ολοκλήρωσε.

Γνωρίζεται με καλλιτέχνες και διανοούμενους (Γκάτσος, Σεφέρης, Ελύτης, Τσαρούχης, Σικελιανός) της γενιάς του μεσοπολέμου, οι οποίοι θα συμβάλλουν ουσιαστικά στη διαμόρφωση των προσανατολισμών και της σκέψης του. Ο Νίκος Γκάτσος, με τον οποίο γνωρίστηκε το 1943, θα παραμείνει μέχρι το τέλος της ζωής του, ο μεγάλος δάσκαλος και ο ακριβός του φίλος.

Κατά την τελευταία περίοδο της Κατοχής συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ, όπου γνώρισε τον επίσης κορυφαίο μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, με τον οποίον σύντομα ανέπτυξε ισχυρή φιλία.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Γιώργου Θ. Παυριανού:

ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΣΤΟ ZONARS:

«Γεννήθηκα στις 23 του Οκτώβρη του 1925 στην Ξάνθη τη διατηρητέα κι όχι την άλλη τη φριχτή που χτίστηκε μεταγενέστερα από τους εσωτερικούς της ενδοχώρας μετανάστες».

Ο πατέρας μου, ο Γιώργης, ήτανδικηγόρος από το Μύρθιο της Κρήτης.Η μητέρα μου, η Αλίκη,ήταν από την Ανδριανούπολη.
-Αλίκη λέγεται και η μητέρα σου;

Γελάει.

– Στη ζωή μου με καταπίεσαν δύο Αλίκες,η μητέρα μου και η Βουγιουκλάκη.

– Μάνο φαντάζεσαι να μην πήγαινε ο παππούς σου στα Ιεροσόλυμα να γίνει Χατζής;

Τώρα θα λεγόσουν Μάνος Δάκης!του λέει ο Δημήτρης Λέκκας.Γελάμε.

– Καλά, και στην Αθήνα πώς ήρθες;

– Χώρισαν οι γονείς μου και το 1932 ήρθαμε εδώ με τη μητέρα μου και την αδερφή μου τη Μιράντα. Το 1938 σκοτώθηκε ο πατέρας μου σε αεροπορικό δυστύχημα. Κάηκε το αεροπλάνο με το οποίο ταξίδευε.

Έτσι σκοτώθηκε και ο Κάρλος Γαρδέλ. Κάθε φορά που ακούω ένα τραγούδι του Γαρδέλ, θυμάμαι τον πατέρα μου.

– Και πώς ζούσατε;

– Πολύ φτωχικά.

Η μητέρα μου είχε μία μικρή σύνταξη αλλά δεν έφτανε. Δούλεψα χαμάλης στο λιμάνι του Πειραιά, παγοπώλης στο εργοστάσιο του Φιξ, υπάλληλος στο φαρμακείο του Μεγαλοοικονόμου, βοηθός νοσοκόμου στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο.

Μετά ήρθε ο πόλεμος,η Κατοχή, η αντίσταση. Είχα οργανωθεί στο Ε.Α.Μ. Θυμάμαι, μια φορά στον Εμφύλιο,με έπιασαν κάτι ταγματασφαλίτες και με έδειραν τόσο άγρια που μου έσπασαν τα δόντια.

Θα με σκότωναν, αλλά ευτυχώς απέναντι ήταν ένα μπορντέλο και βγήκαν έξω τα κορίτσια που δούλευαν εκεί, και τους έδιωξαν με φωνές και κατάρες.Αυτές με περιέθαλψαν…

Μάνος Χατζιδάκις

Το έργο του Μάνου Χατζιδάκι περιλαμβάνει :61 έργα για το θέατρο, 10 έργα για αρχαίο δράμα, 77 έργα για τον κινηματογράφο, 11 οργανικά έργα, 36 κύκλους τραγουδιών και έργα για φωνή, 16 μπαλέτα και 3 όπερες, με κάποια από αυτά να έχουν αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα τους στην ελληνική μουσική και τον ελληνικό κινηματογράφο, όπως «Η μπαλάντα των Αισθήσεων και των Παραισθήσεων», «Αγάπη που ‘γινες Δίκοπο Μαχαίρι», «Τα Παιδιά του Πειραιά», «Μην τον Ρωτάς τον Ουρανό» και δίσκους όπως «Ο Μεγάλος Ερωτικός» (1972), «Το Χαμόγελο της Τζοκόντας» (1965) και οι «Οι Μπαλάντες της Οδού Αθηνάς» (1983).

 

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button